wie wint de enige echte virtuele vierregels-trofee op pomgedichten.nl?

  • Jorge Bolle – in het zachte weefsel
  • Rob Mientjes – jemig
  • Frans Terken – van de zon
  • Luk paard – op je wang
  • Rik van Boeckel – de lange nacht
  • André Heijnekamp – ik zal tweemaal sterven
  • Anke Labrie – want alles is al
  • Cartouche – wie de dood nooit
  • Ditmar Bakker – vol eelt
wie wint de enige echte virtuele vierregels-trofee op pomgedichten.nl?
ze moeten wel een beetje pittig zijn hoor die vier – maar verder kunt alle kanten op – we lezen ze erg graag en u kent de regels hier: gedichten niet te lang svp tenzij noodzaak – 4 regels is in deze wedstrijd genoeg – insturen voor zondag 10 uur 30. stuur in op het u bekende gmail.com adres van pomgedichten@ – of benut de blauwe contact functie boven aan pagina. of laat onder dit item een reactie achter -ik zorg er voor dat uw gedicht in het item wordt geplaatst. commentaar als altijd verzekerd.
 
hoe er altijd weer poëzie
uit een dichter druipt
wat dood is adem krijgt én
mijn zon jouw hart in kruipt

pw 
 

jouw blik dopettert
door in het zachte weefsel
van mijn geopende fontanel
pak je mes, snel


Jorge Bolle
Less is more .. 


Jemig, de vier zinnen
ze kwamen niet overeen
over wie mocht beginnen
vielen over elkaar heen


Rob Mientjes

4 regels voor het Pinksterweekend,
meer dan dit
wordt de geest niet vaardig.
Geniet van de zon in het hart!


Frans Terken
(de rockdichter): zo deze zondag de wedstrijd die geen….u kent’et wel en deze keer terwijl de zonnethitte rond ons huist is’et in vier regels te doen….zwoege en zwete dus maar nie heus ik schud ze immers zoas’n adem uit die paardpowezie….en ja vier regels is kort en dus dan balle we alles in kort…en toch wil’k dat heftige dat indringende dat….wel ja zo in vier regels zit zij dan nie verveeld om’n dood….’n moord…na’n nacht stond zij….en ik….u leest hoe de badkamer in vier…


“ moord “

alleen nog’et bloede had je handenvol
en‘n vieze schijn in de gebroke spiegel

wat restte…ik op de achtergrond as nog’n veeg
op je wang tot’et verdwijne helemaal dood



© luk paard

De monoloog van de lange nacht 
weet waarop hij nu nog wacht
poëzie stroomt uit zijn hart
dat wordt hem telkens weer gegeven.


Rik van Boeckel 
23 mei 2026
 
Zonder jou ben ik niet meer
 dan een naam, een opvatting
 uit een willekeurige herinnering
en ik zal tweemaal sterven.


André Heijnekamp
 

 
 
Hoi Pom,
 We hadden een buurtborrel. Ik heb het wel geprobeerd, maar na tien minuten sta ik weer in de woonkamer. Het talent van mijn vrouw, om twee uur aanwezig te blijven, heb ik niet. Ja, dat vind ik soms jammer, zie mijn pogingen op FB, om daarna weer te zwijgen.
Hoe dan ook, ik maak mijn ommetjes en er is kennelijk toch die behoefte aan betrokkenheid. En dus, bij deze.
En dan zij. Zij laat mij komen en gaan, ze doet het zelf ook. Er is geen keuze bij een kruising, maar twee parallelle wegen die elkaar snijden. Ik heb haar lief.
 Goed weekend, Pom! Het wordt mooi weer.
Hoi hoi,
 André

Gekoesterd door de zon op het balkon langzaam wakker worden.
Uitzicht op het park met glanzend bladerdek en rimpeling op het water.
Mooi weer voor een siësta later, waarna deze dag opnieuw verschijnt.
Met dit zomerlicht vandaag geen regels nodig, want alles is al poëzie.

anke labrie 
(23 mei 2026)

wie de dood nooit probeert bij wijze van
schrijven stap voor stap de hand te reiken, blijft
een leven lang hangen in verlangen naar
kracht – de poëzie van de schildpad

23-05-2026 / Cartouche


Ha Pom,
Een kwatrijn?! Ben je met het verkeerde been uit het bed gestapt of wat is deze. Vanzelfsprekend lukt het me niet te kiezen uit deze drie archetypen in kwatrijnen, dus doe jij het maar:


DE LERAAR
Zet vlug een ferme streep door eigen krul
tot beider uitwerking–gedane straf
der geest, gedwaalde; bij herhaling zul
je inkten: gom ter schrift nooit meer vergaf.


DE NAR
Clowneske voor de bühne? Neen–wiens Woord
klinkt als publiek, slaat hoofden om en laat
de spreekstalmeester vragen ’t slappe koord;
hoort lachen wie het lachen fluks vergaat?



DE TWISTZIEKE
Twee kijvend hebben slagen uitgedeeld
tot geen wist wien was allereerst kwetsuur;
één winnaar zag de hand geschud vol eelt
die slijten moest alleen elk eenzaam uur.

Ditmar Bakker

Share This:

Gepubliceerd door Pom Wolff

Hoi, welkom op mijn site pomgedichten. De site is in langzame opbouw net als de dichter. Ik ben geboren in Amsterdam, ik leef daar en wil daar ook wel doodgaan. Ik studeerde Nederlands aan de Universiteit van Amsterdam, Rechten aan de Vrije Universiteit en werk als juridisch adviseur in de hoofdstad. Jan Arends is mijn favoriete dichter dan Kopland dan Menno Wigman. Paul van Ostaijen mijn dandyman. In slammersland geniet ik van Roop, Karlijn Groet, Peter M van der Linden - ACG natuurlijk, Ditmar Bakker, Jürgen Smit en Daan Doesborgh. En wat moet ik zeggen nog van Robin Block ( “hee ouwe wolf”) de wildemannen, lucky fonz III - Sander Koolwijk of Tom Zinger: "er is hier zeker 80 centimeter plant waar jij geen weet van hebt...." - mijn windroosmaatjes. Mijn optredens bezorgden mij eretitels: landelijk slamfinalist 2003, 2004, 2005 en brons in Tivoli in 2006, 2007 en 2010, 2011, 2012 en ook weer in 2013. - Dichter van het jaar in Delft 2005, voorts slamjaarwinnaar 2005 van de poëzieslag in Festina Len-te te Amsterdam, winnaar van Slamersfoort 2006. Jaarfinale Zeist 2007 en de BRUNA poézieprijs 2007 in mijn zak. Ik ben de hoogste nieuwe binnenkomer op de jaar-lijkse top-200 lijst van bekendste dichters Rottend Staal – Epibreren 2005. In 2008 kreeg Pom Wolff De Gouden Slamburger uitgereikt vanuit de Universiteit Utrecht – afdeling letteren en won hij het 2e Drentse open dichtfestival. op 19 april 2009 verscheen de bundel 'die ziekte van guigelton' - winnaar jaarfinale slamersfoort 2009. in 2010 won hij de dicht-slam-rap van boxtel en de dobbelslam van entiteit blauw te utrecht. in 2012 de grote prijs van Grimbergen én DE REBELPRIJS voor de poëzie van de REBELLENKLUP. Tot zover enig geronk. In 2014 presenteerde uitgeverij Douane op 22/11 in Café Eijlders de pracht bundel: 'een vrouw schrijft een jongen'. Sven Ariaans schreef in zijn juryjrapport Festina Lente Amsterdam: “Het is iemand die je zenuwen blootlegt om vervolgens op vaderlijke toon te zeggen dat die pijn jouw pijn moet zijn en dat er geen zalf bestaat. Elke cognitieve dissonantie die je voor jezelf op prettig hypocriete wijze had opgeheven, wordt je ingewreven, of zoals medejurylid Simon Vinkenoog het kernachtig zei: "hij verschaft illusieloos inzicht in de werkelijkheid". Ik voel me in deze omschrijving wel thuis.) 'je bent erg mens' van pom wolff verscheen in de befaamde Windroosserie in september 2005 en was in een mum van tijd uitverkocht. Nieuw werk - 'toen je stilte stuurde' verscheen op 18 november 2006 wederom bij Uitgeverij Holland te Haarlem. ook deze bundel was meteen uitverkocht. erik jan Harmens interviewde pom wolff over deze bundel in de avonden van villa VPRO.

Laat een reactie achter