wie wint de enige echte virtuele – vrij naar Berang – ach de tijd neemt altijd wel wat van onze tijd – trofee op pomgedichten.nl?

  • Frans Terken – tijd voor taart
  • Vera van der Horst – We tellen de jaren –
  • Bart Top – De tijd hangt
  • Jorg Bolle – Hier heb ik geen tijd voor,
  • MartinB – en het werd later
  • Rik van Boeckel – de nacht wacht al eeuwen
  • Ien Verrips – hoe we logen in die tijd
wie wint de enige echte virtuele – vrij naar berang – ach de tijd neemt altijd wel wat van onze tijd – trofee op pomgedichten.nl? afgelopen woensdag genoten van berang in antwerpen bij ballonnenvrees van gert – top singer songwriter – klinkt goed – klonk goed – lekker vrij lekker relaxed – dit weekend vullen de dichters hun eigen tijd – u kent de regels: gedichten niet te lang svp tenzij noodzaak – 20 regels is genoeg – insturen voor zondag 10 uur 30. stuur in op het u bekende gmail.com adres van pomgedichten@ – of benut de blauwe contact functie boven aan pagina. of laat onder dit item een reactie achter -ik zorg er voor dat uw gedicht in het item wordt geplaatst. commentaar als altijd verzekerd.
de galerie (ook wel getiteld: over het wezen van de vrouw – ook wel getiteld: na verloop van tijd)

en dan interessant zeggen,
erg interessant
en meteen in je tasje gaan rommelen
of interessant zeggen
en meteen een ander onderwerp aansnijden
of ja knikken én heel geil naar een ander kijken

of heel traag het woord interessant spellen
en daarna van achteren naar voren
om te concluderen
dat je heel goed in staat bent geweest
om het woord interessant te spellen
en niet alleen van voren naar achteren

om het daarna nog een keer te doen
en dan zeggen: ‘dat iemand naar zoveel onzin
kan blijven luisteren’
en dan niets meer zeggen
zoals ook bij boeren aan een tafel
niet gesproken wordt

maar dat laatste wél zeggen na verloop van tijd:
‘zoals ook bij boeren aan een tafel
niet gesproken wordt’
en er ‘schattig’ aan toevoegen
en zeggen
‘wat een vreselijk geile man staat er achter jou’
en dan weer in je tasje rommelen

pomwolff



Tijd voor taart

De tijd schiet vooruit 
als een rit in een achtbaan
je raakt er soms ondersteboven van
wat je binnen de tijd nog moet doen

maar niks moet opa
zegt kleindochter met klem
neem het nou maar zoals het komt en
laat het verder gewoon op zijn beloop

dat het allemaal zijn eigen gang gaat 
– hier moet ik wel haar gang zeggen
ere wie ere toekomt op deze dag 
van haar twaalfde verjaring –

tijd voor feest met slingers en ballonnen
en een zelfgebakken appeltaart
vraag niet hoeveel tijd dat kost
het resultaat is reuze


© FT 30.05.2026

Tijdrover

We drinken koffie
terwijl de middag door het venster glijdt.
Je praat over morgen en over later,
maar onder je stem klinkt
het zachte tikken van de klok.

Ach, de tijd neemt wat zij wil,
zij steelt de scherpte
uit een vroege herinnering,
wist de kleur van de jas
die je vroeger het liefste droeg.

En neemt een hap uit de aandacht
waarmee ik naar je luister,
laat de woorden verbleekt achter.
We tellen de jaren als munten in een hand,
maar voelen niet hoe dun al de huid.

Wat overblijft is de wetenschap
dat we nu hier zitten,
terwijl de grote rover wegsluipt,
met onze gestolen ogenblikken
diep in zijn zakken.

Vera van der Horst
 
Uw tijd
 
Behoedzaam kruipt de lentemorgen
door het gordijn uw richting op
Voorzichtig licht valt op het hoge bed
Ik kijk bewogen maar bewegingloos
tot er een schelle bel klinkt in dit vroege uur
Uw arm schiet al gehoekt omhoog
de hand draait naar het oog
dat niets meer ziet
De tijd hangt voor uw neus
U weet het niet
 
U, die voor komen en voor gaan
voor koffie en voor thee
voor werk en wandeling
voor elke handeling
een vast moment bewaarde
bent bijna losgekomen van de aarde
los van de klok
die klaaglijk tikt
om uw gedoofde oren
 
De arm zakt op de borst
de hand glijdt op het laken
in pijn vertrekt uw mond
Het hart klopt even sneller
voordat het stopt
op
uw moment, dat dan maar duren zal
 
 Bart Top
Tijdens tijd

Hier heb ik geen tijd voor,
dat gedraai van
wijzende wijzers.
Ze roteren rond
in het luchtledige,

anderen staan weer met hun rug
van de tijd af,

dool in de uren
van de vergetelheid en
vergeet de klok op te winden
of stuk te gooien

Jorge Bolle

zijaanzicht 

laat mij op
een dekentje zitten

met bierdopjes tussen ons
een bloes die openblijft

een straaljager vliegt over
de lucht houdt zich erbuiten

jij trekt je knieën op
het wordt later dan gedacht

MartinB
Goedemorgen Pom
Elke dag kun je in Leiden rustig door Leidse parken wandelen. Daar heb je alle tijd voor. Zo neem ik de tijd om van het Ankerpark naar het Van der Werffpark te wandelen en vervolgens naar het Rembrandtpark. Dan denk ik er aan dat je in Leiden elk jaar twee feesten kunt vieren. De geschiedenis van Leiden wordt op 3 oktober gevierd met het Leids ontzet dat door burgemeester Van der Werff tijdens de 80 jarige oorlog 3 oktober 1574 werd gerealiseerd. In het Van der Werffpark staat zijn standbeeld. Het tweede weekend van juli wordt het Rembrandt Festival in Leiden gehouden. En 15 juli wordt zijn verjaardag in het Rembrandtpark gevierd. Rembrandt van Rijn werd op 15 juli 1606 in Leiden geboren. In 1631 verhuisde hij naar Amsterdam. En in 1642 schilderde hij De Nachtwacht. Dit jaar wordt het Rembrandt Festival op 11 en 12 juli gehouden en op 15 juli wordt natuurlijk zijn verjaardag gevierd.
Hier is het gedicht 




Het anker van de tijd in de parken van Leiden

Een jaar vaart langzaam voorbij
de singel langs het Ankerpark houdt dit vast
het anker verwacht een nieuw begin
 
wandelen heeft zeker zin
langs het anker van de tijd
de huidige Leidse werkelijkheid

het standbeeld van de burgemeester 
in het Van der Werffpark.
verwijst sinds de 16-e eeuw naar zijn heldendom

de nacht wacht al eeuwen
op het volgende jaar van Rembrandt 
ieder mens geeft hem vijftien juli
meer dan vierhonderd jaar de hand

zijn leven blijft letterlijk in beeld 
in het mooie Rembrandt park
herinneringen raken nooit leeg

zijn schildershand leidde van Leiden
naar Amsterdam in de Gouden Eeuw
met de Nachtwacht in het Rijksmuseum. 


Rik van Boeckel 
30 mei 2026

hoe we droomden
gestolen tijd stil te zetten
tot in eeuwigheid ons deel
hoe we logen in die tijd
onze ogen sloten
voor de brokken
die voor later waren
hoe we genoten in die tijd
god hoe wij genoten
al die tijd


IEN VERRIPS

Share This:

Gepubliceerd door Pom Wolff

Hoi, welkom op mijn site pomgedichten. De site is in langzame opbouw net als de dichter. Ik ben geboren in Amsterdam, ik leef daar en wil daar ook wel doodgaan. Ik studeerde Nederlands aan de Universiteit van Amsterdam, Rechten aan de Vrije Universiteit en werk als juridisch adviseur in de hoofdstad. Jan Arends is mijn favoriete dichter dan Kopland dan Menno Wigman. Paul van Ostaijen mijn dandyman. In slammersland geniet ik van Roop, Karlijn Groet, Peter M van der Linden - ACG natuurlijk, Ditmar Bakker, Jürgen Smit en Daan Doesborgh. En wat moet ik zeggen nog van Robin Block ( “hee ouwe wolf”) de wildemannen, lucky fonz III - Sander Koolwijk of Tom Zinger: "er is hier zeker 80 centimeter plant waar jij geen weet van hebt...." - mijn windroosmaatjes. Mijn optredens bezorgden mij eretitels: landelijk slamfinalist 2003, 2004, 2005 en brons in Tivoli in 2006, 2007 en 2010, 2011, 2012 en ook weer in 2013. - Dichter van het jaar in Delft 2005, voorts slamjaarwinnaar 2005 van de poëzieslag in Festina Len-te te Amsterdam, winnaar van Slamersfoort 2006. Jaarfinale Zeist 2007 en de BRUNA poézieprijs 2007 in mijn zak. Ik ben de hoogste nieuwe binnenkomer op de jaar-lijkse top-200 lijst van bekendste dichters Rottend Staal – Epibreren 2005. In 2008 kreeg Pom Wolff De Gouden Slamburger uitgereikt vanuit de Universiteit Utrecht – afdeling letteren en won hij het 2e Drentse open dichtfestival. op 19 april 2009 verscheen de bundel 'die ziekte van guigelton' - winnaar jaarfinale slamersfoort 2009. in 2010 won hij de dicht-slam-rap van boxtel en de dobbelslam van entiteit blauw te utrecht. in 2012 de grote prijs van Grimbergen én DE REBELPRIJS voor de poëzie van de REBELLENKLUP. Tot zover enig geronk. In 2014 presenteerde uitgeverij Douane op 22/11 in Café Eijlders de pracht bundel: 'een vrouw schrijft een jongen'. Sven Ariaans schreef in zijn juryjrapport Festina Lente Amsterdam: “Het is iemand die je zenuwen blootlegt om vervolgens op vaderlijke toon te zeggen dat die pijn jouw pijn moet zijn en dat er geen zalf bestaat. Elke cognitieve dissonantie die je voor jezelf op prettig hypocriete wijze had opgeheven, wordt je ingewreven, of zoals medejurylid Simon Vinkenoog het kernachtig zei: "hij verschaft illusieloos inzicht in de werkelijkheid". Ik voel me in deze omschrijving wel thuis.) 'je bent erg mens' van pom wolff verscheen in de befaamde Windroosserie in september 2005 en was in een mum van tijd uitverkocht. Nieuw werk - 'toen je stilte stuurde' verscheen op 18 november 2006 wederom bij Uitgeverij Holland te Haarlem. ook deze bundel was meteen uitverkocht. erik jan Harmens interviewde pom wolff over deze bundel in de avonden van villa VPRO.

Laat een reactie achter