VON SOLO – Een feest was geen feest als er geen tabak was geweest…

Geplaatst doorPom Wolff Laat een reactie achter op VON SOLO – Een feest was geen feest als er geen tabak was geweest…

Zitten is het nieuwe roken. Dat zeggen ze. 
In de jaren vijftig van de vorige eeuw werden we door de geallieerden bevrijd en naast chocolade en nylons, waren sigaretten de meest begeerde handelswaar. Dokters adviseerden te roken tegen de spanning. Tandartsen raadden het aan voor wittere tanden en een frisse adem. Herbergiers deelden sigaretten uit om de dorst te bevorderen. Een feest was geen feest als er geen tabak was geweest. Daarnaast zou het ook helpen tegen een hele keur aan ontstekingen, parasieten en infecties. Roken was het nieuwe leven. 

Bij roken was het zo, dat je wel even door de zure appel heen moest. De eerste keren mondden vaak uit in misselijkheid en hoestbuien. Als je dat stadium gepasseerd was, werd het leven enkel mooier. Je werd er aantrekkelijk door als op de posters met de cowboys en de mooie vrouwen op de fijne plekken van de wereld. Ontbijt kon je reduceren tot een bakje koffie en een sigaret. Na de seks was er altijd wel een eerste ding dat je kon zeggen en doen. Zelfs in de momenten van diepste duisternis was er altijd nog een gloeiend lichtpuntje. En iedereen deed het. In sommige landen zelfs nog steeds.

Na verloop van tijd echter, werd medisch aangetoond, dat roken diverse soorten verschrikkelijke ziekten kan veroorzaken of kan bijdragen aan een voortijdige dood. De stoffen in tabak bevatten een veelheid aan stoffen, die je liever niet op je planten zou willen spuiten, omdat alle bijen ervan doodgaan. Verder bevat het materiaal, dat je beter zou gebruiken om snelwegen aan te leggen. Het heeft meer dan veertig jaar geduurd eer het algemeen besef ontstond, dat roken wel eens niet zo goed voor je zou kunnen zijn, als iedereen in de begintijd beweerde.

Sinds een jaar of tien heeft de elektrische fiets zijn intrede gedaan in het straatbeeld. In beginsel een noviteit voor ANWB bejaarden. Heden ten dage is het de standaard geworden. Gesubsidieerd met belastinggeld koopt heel Nederland een elektrische fiets met zijn fietsplan. Zogezegd omdat we dan minder vaak de auto pakken. Maar de auto wegdoen ho maar. Nee, ook die kopen we elektrisch. Intussen kunnen er geen huizen meer gebouwd worden, omdat het stroomnet er niet op berekend is. Niemand vraagt zich af waar al die grondstoffen voor die batterijen vandaan komen. Niemand vraagt zich überhaupt wat af. De eenzame fietser van Boudewijn de Groot is een schim uit een ver verleden. Men is blij, dat men geen tegenwind meer voelt. Getroost door het nieuwe comfort. Geen weerstand meer. Geen ruggengraat. Zelfs de kinderen rijden passief mee. Elektrisch fietsen is het nieuwe roken.

VON SOLO
DICHTER, COLUMNIST,  PERFORMER EN CINEAST
Check de actualiteiten van VON SOLO op www.vonsolo.nl
Lees ook de wekelijkse column van VON SOLO op www.POMgedichten.nl 



https://youtu.be/vvyV0AVP2hU?si=E59FKJWhyy4nKmGt

Share This:

Gepubliceerd door Pom Wolff

Hoi, welkom op mijn site pomgedichten. De site is in langzame opbouw net als de dichter. Ik ben geboren in Amsterdam, ik leef daar en wil daar ook wel doodgaan. Ik studeerde Nederlands aan de Universiteit van Amsterdam, Rechten aan de Vrije Universiteit en werk als juridisch adviseur in de hoofdstad. Jan Arends is mijn favoriete dichter dan Kopland dan Menno Wigman. Paul van Ostaijen mijn dandyman. In slammersland geniet ik van Roop, Karlijn Groet, Peter M van der Linden - ACG natuurlijk, Ditmar Bakker, Jürgen Smit en Daan Doesborgh. En wat moet ik zeggen nog van Robin Block ( “hee ouwe wolf”) de wildemannen, lucky fonz III - Sander Koolwijk of Tom Zinger: "er is hier zeker 80 centimeter plant waar jij geen weet van hebt...." - mijn windroosmaatjes. Mijn optredens bezorgden mij eretitels: landelijk slamfinalist 2003, 2004, 2005 en brons in Tivoli in 2006, 2007 en 2010, 2011, 2012 en ook weer in 2013. - Dichter van het jaar in Delft 2005, voorts slamjaarwinnaar 2005 van de poëzieslag in Festina Len-te te Amsterdam, winnaar van Slamersfoort 2006. Jaarfinale Zeist 2007 en de BRUNA poézieprijs 2007 in mijn zak. Ik ben de hoogste nieuwe binnenkomer op de jaar-lijkse top-200 lijst van bekendste dichters Rottend Staal – Epibreren 2005. In 2008 kreeg Pom Wolff De Gouden Slamburger uitgereikt vanuit de Universiteit Utrecht – afdeling letteren en won hij het 2e Drentse open dichtfestival. op 19 april 2009 verscheen de bundel 'die ziekte van guigelton' - winnaar jaarfinale slamersfoort 2009. in 2010 won hij de dicht-slam-rap van boxtel en de dobbelslam van entiteit blauw te utrecht. in 2012 de grote prijs van Grimbergen én DE REBELPRIJS voor de poëzie van de REBELLENKLUP. Tot zover enig geronk. In 2014 presenteerde uitgeverij Douane op 22/11 in Café Eijlders de pracht bundel: 'een vrouw schrijft een jongen'. Sven Ariaans schreef in zijn juryjrapport Festina Lente Amsterdam: “Het is iemand die je zenuwen blootlegt om vervolgens op vaderlijke toon te zeggen dat die pijn jouw pijn moet zijn en dat er geen zalf bestaat. Elke cognitieve dissonantie die je voor jezelf op prettig hypocriete wijze had opgeheven, wordt je ingewreven, of zoals medejurylid Simon Vinkenoog het kernachtig zei: "hij verschaft illusieloos inzicht in de werkelijkheid". Ik voel me in deze omschrijving wel thuis.) 'je bent erg mens' van pom wolff verscheen in de befaamde Windroosserie in september 2005 en was in een mum van tijd uitverkocht. Nieuw werk - 'toen je stilte stuurde' verscheen op 18 november 2006 wederom bij Uitgeverij Holland te Haarlem. ook deze bundel was meteen uitverkocht. erik jan Harmens interviewde pom wolff over deze bundel in de avonden van villa VPRO.

Laat een reactie achter