Met Xander – ghostwriter & tekstschrijver
De dichter, romanschrijver, vastevrijdagschrijver op pomgedichten, niet zijnde familie van schilder en dichter met dezelfde achternaam, zij die swoensdags op de site pomgedichten een bijdrage inschenkt, had mij in mailtje gevraagd of ik nog een leuk podium wist in 020 omdat hij nieuwe teksten wilde uitproberen. ik noemde de boot met de naam ‘het einde van de wereld’ van Catelijne.
na verloop van tijd kreeg ik een mailtje met een dankjewel – hij kreeg een optreden op de boot – de datum ben ik vergeten. op die optreedavond spoedde ik mij door druk amsterdam naar de boot – immers ik had de dichter, romanschrijver en vastevrijdagschrijver op de pom nog nooit zien optreden, wel al een aantal bijzondere teksten voor de vrijdag schriftelijk ontvangen en mogen plaatsen.
de dichter mocht beginnen op de boot en verzorgde een prima optreden. we luisterden naar de andere gasten, we dronken een wijntje, perensapje, de avond zou tot tien uur duren. dat was nieuw. ik had nooit eerder een aangekondigde sluitingstijd meegemaakt op de boot.
om 5 voor 10 vroeg de romanschrijver, dichter, performer en vastevrijdagschrijver op de pom mij of ik wel eens boeken las en welke dan. ik antwoordde dat ik graag gedichtenbundels lees maar minder romans en dergelijke omdat ik minder geïnteresseerd ben in al die bijeengezochte fantasie verhaaltjes van schrijvers als bijvoorbeeld een Rosenboom of in al die zelfbeklag -emo&egoteksten van dertigers.
neem nou die thomas rosenboom die grenzeloze ouwehoer, bijna 70 geloof ik – zei ik tegen mijn gesprekspartner, ik weet nog dat ik een jaar of 10 geleden over zijn aan krankzinnigheid grenzende fantasie berichtte. meneer had in mijn auto plaatsgenomen en begon aan een korte ingesproken roman zittend op de passagiersstoel – rechts van mij. meneer nam het woord en ouwehoerde aan een stuk door tussen een of ander dorp in het oosten van het land- waar we moesten optreden én de jordaan in amsterdam – waar meneer uitstapte. eigenlijk mijn auto uitrolde toen ik de deur ontsloot.
later vernam ik dat meneer zijn beklag had gedaan bij de inmiddels overleden opperdoezerronde-raper en westfries robert anker, nog zo een fantast, over mijn stukkie op pomgedichten.nl
weet je zei ik tegen mijn gesprekspartner op de boot – ze komen uit de provincie, ze vestigen zich in 020 en eigenlijk kunnen ze het leven in de grote stad niet aan en vervolgens doen of denken ze rare dingen een leven lang. dat is kort samengevat het leven van zo een anker en ook van zo een rosenboom. na mijn stukkie kon rosenboom niet meer schrijven – hij kon het echt niet meer – en ik had het zogenaamd gedaan. jaja.
de romanschrijver, dichter, performer en vastevrijdagschrijver naast me knikte. het was 1 minuut voor 10 uur geworden op de boot. hij pakte zijn schoudertas en haalde er een boek uit tevoorschijn. een roman. ‘als je me belooft dat je het boek gaat lezen dan krijg je het van me. in het boek SAL gebeurt niets’ – o dat klinkt of lijkt wellicht een beetje op dat boek van dirk ayelt kooiman waarin 24 uur in een mensenleven staan beschreven, antwoordde ik.
het was 10 uur. de boot sloot. het ij donker. ‘ik beloof het’ zei ik tegen de romanschrijver.
ik heb het boek gelezen XANDER JONGEJAN – terecht is het boek bekroond met de titel “Beste personage/ literaire Parel 2025” – er staan schitterende dialogen in –
Sal Benjamin, de hoofdpersoon, letterlijk en figuurlijk, die zichzelf ‘als uitstekend gezelschap’ ervaart, de man die niet gezocht wil worden en ook niet gevonden wil worden. op pagina 133 weten we waarom:
Met Xander – ghostwriter & tekstschrijver
