- André Heijnekamp – advocaat met slagroom
- Jorge Bolle – Oma assen
- Bert Dekker – oma’s moorkop
- Rik van Boeckel – verborgen in de voorbije tijd.
wie wint de enige echte virtuele – aen dat mannetjech ja mooi was ze mijn oma – trofee op pomgedichten.nl – laten we oma een eerbetoon brengen – een oma hadden we / hebben we allemaal tenslotte – liefde om op terug te kijken – dank aan andré heijnekamp voor de inspiratie. u kent de regels: gedichten niet te lang svp tenzij noodzaak – 20 regels is genoeg – insturen voor zondag 10 uur 30. stuur in op het u bekende gmail.com adres van pomgedichten@ – of benut de blauwe contact functie boven aan pagina. of laat onder dit item een reactie achter -ik zorg er voor dat uw gedicht in het item wordt geplaatst. commentaar als altijd verzekerd.
oma’s mattenklopper
helaas stellen wij niets voor
in de eeuwigheid
hoe we ook schrijven
of voor wie wij willen heten
waar ook geboren
in berlijn of rotterdam
welke bommen waar ook vielen
man of vrouw – (of van alles een beetje of het beste)
sociale huurder of pandjesschurk
alleenstaande moeder of ali B
in de grond zijn we allemaal gelijk
stond bij oma op een bordje
en nu oma al weer lang
in de limburgse löss
vraag ik mij af: waar is dat bordje
en waar de mattenklopper met welke zij mij
pom wolff
————————————–
Achter het huis van mijn oma
voorbij de koepel en de schuur
de kennel, de garage, het houthok
de moestuin en de kippenren
het varkenshok en de boomgaard
lag wat grond waar wij speelden.
De woonkamer was voor advocaat
met slagroom en koffie
sigarettenrook en saaie gesprekken.
Jaren later de reis nogmaals gemaakt
het huis is verdwenen en het land
daarachter is van steen geworden.
Al dat ik wilde herkennen
moest ik uit verbeelding halen
zoals een spelende jongen doet.
André Heijnekamp
Oma Assen
Van de twee oma’s
woonde er een in Drenthe,
in de Wijde Blik.
Drie vierkante meter bejaardentehuis.
Herinner me haar glazen oog
in een glas,
haar vriendelijke blik
in het andere oog.
Altijd een koekje
uit hetzelfde trommeltje.
Altijd hertjes voeren in het park.
Aan het einde
nooit klagen over het smerige eten
van het verzorgingshuis.
En voor de t.v. brandde ze politici af
door te roepen: ‘ allemaal bedacht,
het is allemaal bedacht.
Jorge Bolle
De achtergrond van mijn oma’s
ligt via mamma op Sumatra
via pappa langs de Seine
zij roepen het verre verleden op
zag ze in het begin bij ons gezin
met verwondering in de mooie ogen
om te spreken met kinderen
en kleinkinderen en met hen te eten
aan de tafel thuis in Den Haag
dichtbij Loosduinen en Kijkduin
zonder hun afkomst in Atjeh
en Parijs voor ons te vergeten
herinnering aan de rijst tafel
van oma Sumatra verdwijnt nooit meer
bezoek aan de Eifeltoren
uit de tijd van oma Mounoury evenmin
zij vormen zo de zin van de geschiedenis
van mijn ouders, broer en zusters
als waarachtige grootouders
nu verborgen in de voorbije tijd.
Rik van Boeckel
10 juli 2026
