wie wint de enige echte virtuele – poëtisch praten heeft toch ook wel wat  – trofee op pomgedichten.nl?

Geplaatst doorPom Wolff Laat een reactie achter op wie wint de enige echte virtuele – poëtisch praten heeft toch ook wel wat  – trofee op pomgedichten.nl?
  • Ien Verrips – we spraken over moordenaars
  • Frans Terken – een vloed van nietszeggendheid 
  • Jorge Bolle – over neus en oren
  • Bert Dekker – over beide oren
  • Magda Haan – de boeren klagen al weken
  • Rob Mientjes – geen haute cuisine vandaag
  • Karlijn Groet – waar de stilte nog een stem heeft
wie wint de enige echte virtuele – poëtisch praten heeft toch ook wel wat  – trofee op pomgedichten.nl?

er wordt heel wat afgebabbeld in ons babbelland – met talkpoeder gestrooid in talkshows – babbelkousen uit alle hoeken en gaten van ons land gehaald dan wel gestopt – of moeten we het leven toch maar zoeken in de oorverdovende stilte van de ons bevrijdende adempauzes? u begrijpt het – het thema is nogal ruim deze week in de zondagochtendwedstrijd – u kent de regels: gedichten niet te lang svp tenzij noodzaak – 20 regels is genoeg – insturen voor zondag 10 uur 30. stuur in op het u bekende gmail.com adres van pomgedichten@ – of benut de blauwe contact functie boven aan pagina. of laat onder dit item een reactie achter -ik zorg er voor dat uw gedicht in het item wordt geplaatst. commentaar als altijd verzekerd.



de natuur is mooi – er loopt van alles uit
de bloesem van nu is je graftak morgen
ooit – vallen we uit elkaar

er ligt iets van wanhoop in de woorden
zoals er altijd iets van wanhoop in woorden ligt
als mensen met elkaar praten

soms lopen ze in de nacht langs een deur
waarachter een vermoeden slaapt
soms praten ze tegen muren


pomwolff

we spraken over moordenaars
maar niemand kende er een
toen ging het over zwervers
die we ook niet kenden
en vluchtelingen evenmin
waarvan hoorden op het nieuws
totdat we kwamen te praten over voetbal en politiek
alsof het onze buren waren


juli 2026/Ien Verrips

Waar de mond vol van is

Kijk het volk aan praattafels
een vloed van nietszeggendheid 
vanachter uit hun keel braken
om maar in het gevlei te raken

als je stevig aan ze schudt
zie je dat het schuimt en kolkt
de glanzende tafels bevuilt en 
wie mag dan weer aan de slag 
met een doekje

dat het tegen het bloeden is
als dichters de gasten bedwelmen 
met in zoet en zout gelegde woorden
om zo de taal naar poëzie te buigen

dat het zich goedschiks tot goud verheft
aan één woord genoeg om van zin te zijn


© FT 17.07.2026
Neus en oren

Het komt me de neus uit,
gaat mijn oren niet meer in.
Zie wel monden bewegen,
zie wel ogen lachen,
maar neem het niet meer op.
Het gaat al lang niet meer
over de schoonheid van het voetbal.
Gaap om Gijp
en meneer Dercksen
was een aardige journalist
maar is verworden
tot een afzeiksnor.

Jorge Bolle
Bert Dekker

Dag zon
 
Je hebt je aan je woord gehouden
wekenlang – uitbundig geschenen
op mensen die daar lang naar
verlangt hebben

ingesmeerd – als een kip aan het spit
alles moet zorgvuldig bruinen
maar nu huilt de verschroeide aarde
ze vergeelt – verdort en bromt

de boeren klagen al weken
grote machines spugen water
de mensheid puft in nattigheid
en gloeit in de avondzon


Magda Haan

Lellenbellen


Ik heb ze in
en maar goed ook
mijn onvervalste lellenbellen
grote ringen in de oren
en rechtstreekse verbinding 
met mijn lief
mijn lellen bellen
doe maar frietje met
zoete mayonaise
en een kroket
poëzie is ver te zoeken
geen haute cuisine vandaag
maar wel ruige seks straks
bij 35 graden lekker lellebellen
maar dan wel de oortjes af of uit
geen poppenkast in de coupé
met sneltreinvaart in intercity
en gierende hormonen
richting huis
lekker boemelen

Rob Mientjes

hier

hier, waar de stilte nog 
een stem heeft, valt ook 
de overeenkomst op, tussen 
een muze en een rode roos 
zij die haar schoonheid 
dankt aan het feit dat ze 
alles behalve dat is; enkel 
die kleur weerkaatst

word hoofdbewoner van 
de tussenruimte; onbeweeglijk 
als het doek waarop de
tijdsstreken al droogden 
nog voor het ergens op ging 
lijken, wees de vrijheid in die 
stilte, het onbeschrevene
achter het ego, hou het leeg

Karlijn Groet

Share This:

Gepubliceerd door Pom Wolff

Hoi, welkom op mijn site pomgedichten. De site is in langzame opbouw net als de dichter. Ik ben geboren in Amsterdam, ik leef daar en wil daar ook wel doodgaan. Ik studeerde Nederlands aan de Universiteit van Amsterdam, Rechten aan de Vrije Universiteit en werk als juridisch adviseur in de hoofdstad. Jan Arends is mijn favoriete dichter dan Kopland dan Menno Wigman. Paul van Ostaijen mijn dandyman. In slammersland geniet ik van Roop, Karlijn Groet, Peter M van der Linden - ACG natuurlijk, Ditmar Bakker, Jürgen Smit en Daan Doesborgh. En wat moet ik zeggen nog van Robin Block ( “hee ouwe wolf”) de wildemannen, lucky fonz III - Sander Koolwijk of Tom Zinger: "er is hier zeker 80 centimeter plant waar jij geen weet van hebt...." - mijn windroosmaatjes. Mijn optredens bezorgden mij eretitels: landelijk slamfinalist 2003, 2004, 2005 en brons in Tivoli in 2006, 2007 en 2010, 2011, 2012 en ook weer in 2013. - Dichter van het jaar in Delft 2005, voorts slamjaarwinnaar 2005 van de poëzieslag in Festina Len-te te Amsterdam, winnaar van Slamersfoort 2006. Jaarfinale Zeist 2007 en de BRUNA poézieprijs 2007 in mijn zak. Ik ben de hoogste nieuwe binnenkomer op de jaar-lijkse top-200 lijst van bekendste dichters Rottend Staal – Epibreren 2005. In 2008 kreeg Pom Wolff De Gouden Slamburger uitgereikt vanuit de Universiteit Utrecht – afdeling letteren en won hij het 2e Drentse open dichtfestival. op 19 april 2009 verscheen de bundel 'die ziekte van guigelton' - winnaar jaarfinale slamersfoort 2009. in 2010 won hij de dicht-slam-rap van boxtel en de dobbelslam van entiteit blauw te utrecht. in 2012 de grote prijs van Grimbergen én DE REBELPRIJS voor de poëzie van de REBELLENKLUP. Tot zover enig geronk. In 2014 presenteerde uitgeverij Douane op 22/11 in Café Eijlders de pracht bundel: 'een vrouw schrijft een jongen'. Sven Ariaans schreef in zijn juryjrapport Festina Lente Amsterdam: “Het is iemand die je zenuwen blootlegt om vervolgens op vaderlijke toon te zeggen dat die pijn jouw pijn moet zijn en dat er geen zalf bestaat. Elke cognitieve dissonantie die je voor jezelf op prettig hypocriete wijze had opgeheven, wordt je ingewreven, of zoals medejurylid Simon Vinkenoog het kernachtig zei: "hij verschaft illusieloos inzicht in de werkelijkheid". Ik voel me in deze omschrijving wel thuis.) 'je bent erg mens' van pom wolff verscheen in de befaamde Windroosserie in september 2005 en was in een mum van tijd uitverkocht. Nieuw werk - 'toen je stilte stuurde' verscheen op 18 november 2006 wederom bij Uitgeverij Holland te Haarlem. ook deze bundel was meteen uitverkocht. erik jan Harmens interviewde pom wolff over deze bundel in de avonden van villa VPRO.

Laat een reactie achter