Voor mij ligt in een prachtig groen uitgegeven – een grasveld van rust en vrede – de nieuwe bundel BALLADE VAN HERINNERINGEN van Rik van Boeckel, Leids (pop)dichter, schrijver en musicus – vaak ook bezoeker en graag geziene gast van de poëziesite www.pomgedichten.nl
De lezer reist met de dichter mee in drie hoofdstukken poëzie: 10 gedichten binnen de comfortzone van de dichter – STAD VAN MIJN HART, we bezoeken Leiden –
18 gedichten in het tweede hoofdstuk met de titel TIJD OM TE ZIJN – een reis overladen met zon en zee en een zingende wind, in de lente en de zomer, met liefde en geluk, met waarheid en weemoed en met een kloppend hart – en passant doen we de Oekraïne aan.
Voorts de 17 gedichten in het derde hoofdstuk over dichters REIS UIT DE COMFORTZONE – de titel – zeg maar rustig de gedichten over zijn reizen naar Marokko, naar Spanje – en naar zijn favo-fado-land Portugal – het land dat dichter nogal eens in een diepe bitterzoete emotionele staat brengt – buiten zijn comfortzone – in een mengeling van verlies en verlangen, gemis, afstand en liefde – laten we het toch maar het melancholisch saudade verlangen noemen van Rik van Boeckel naar de door hem beschreven en toegezongen plaatsen en mensen. Dichter van Boeckel weet op zijn onnavolgbare wijze verdriet en de vreugde van herinneringen aan elkaar te koppelen – het zijn ballades in de ware zin van het woord – dansliederen – prozaïsche verhalende gedichten:
deze ballade klinkt zelfs verdrietig/ vanwege de mooie vroegere tijd / wat niet terugkeert hangt boven wolken / om in het universum te verdwijnen / slechts het lied houdt de herinnering in leven..
45 gedichten kortom. En tot zover de min of meer technische beschrijving van wat de lezer mag verwachten. Maar er is meer. De lezer die de moeite neemt om de prozaïsche poëzie in deze bundel tot zich te nemen komt zonder meer terecht in het vredige universum van van Boeckel – waarin je ademloos van gedicht naar gedicht, van plaats naar plaats, van lichte emotie naar lichte emotie wordt geleid:
aan het raam zingen bloemen / de ochtendjazz en de middag blues / tot het begin van de avond.
De wereld van het journaal lijkt niet te bestaan in de wereld van Rik van Boeckel. je neemt als het ware plaats in het rondvaartbootje van van Boeckel en je zeilt weg uit je eigen veelal woelig bestaan om een werkelijkheid te bezoeken en te betreden, volkomen afgezonderd van de rauwe bestaande. Het verleden voorbij in een heden op weg naar een rooskleurige toekomst.
Zo betreden we in TIJD OM TE ZIJN een werkelijkheid met contemplatieve verstilde momenten op weg naar liefdevolle horizonnen – de toekomst – met een stralende zon warm en rond in de ochtend vol van liefde bezongen. Zo wordt ook de liefde in Sevilla magisch bezongen – en de lezer tot ademloze toeschouwer gemaakt:
en soms is er de ander die wacht / op het uur dat zij naar huis gaat / op zijn moment van magie / van onderbroken eenzaamheid
ontluikend langs de oevers / voorbij de spiegels van de maan / zie hem bij haar staan / de rivier laat haar niet gaan.
Bijna aan het einde van de bundel in het gedicht en reisgidslied DE OCHTEND VAN DE SAUDADE IN LISSABON valt alles samen – de dichter met zijn emoties, de pijn van de verloren liefdes alsook de mooie euforische herinneringen aan wat voorbij ging zoals deze ook zijn bezongen door Amália Rodrigues – de onbetwiste ‘Koningin van de Fado’:
laat liefde bloeien (…)
nu Amália Rodriques in Mouraria op mij wacht
en naar iedere voorbijganger lacht
Ai Mouraria zingt zij vanaf haar foto
aan de muur bij Rua dos Cavaleiros
zo zie ik een fado fado gezicht
in het mooie Lisboa licht (…)
Rik van Boeckel brengt de lezer en zeker de gehaaste lezer, door zijn contemplatieve gedichten en ballades in een heerlijke staat van ontspanning – terug in een toestand van vredige rust en naar een verstilde droomwereld van verlangen en ‘onderbroken eenzaamheid’.
Pom Wolff – 21/10/2026
