pomgedichten.nl – Pagina 181 – Pom Wolff – gedichten – nieuws

Seraphina Hassels – zinderende poëzie – “Nachthonger” – over hoe de nacht in bed leefde

Beste Pom,
Hierbij het titel-gedicht van mijn in 2020 uitgekomen bundel, “Nachthonger”.
hartelijke groet, Seraphina

**Nachthonger**

Nacht leefde in dit bed
had lichaam, lust en mond
bewoog ons hijgend en huiverend
gaf dromen, zweet en verzadiging

Nu is de nacht stil
jouw rug een gestrande walvis
ik staar naar grijze contouren
tast vergeefs naar leven in duisternis

Lakens vouwen kreukels in mijn hongerende huid
hart schiet razend gaten in de stilte
bloed suist en fluistert opstandig om verlossing
en ik val in de afgrond van mijn verdwijnend lichaam

Seraphina Hassels

FRANS TERKEN over DUO DICHTERS oa: Andreus/Vinkenoog – Campert/Nooteboom – Boog/ter Balkt – Gerlach/Jansen – Knibbe/van Hee – Terken/Scholten – DE INLEIDING

Frans Terken hier in Café Eijlders tijdens de dichtersmarathon 17 juli 22 neemt in augustus op pomgedichten punt nl de honneurs waar op de donderdag en buigt zich over het duo dichterschap – deze week DE INLEIDING

**Duo-dichters I**

Duo-dichters, dichters die reageren op (een gedicht van) elkaar, of daarin inspiratie vinden, het komt met regelmaat voor. In 1956 verscheen *‘Tweespraak’*, een dialoog in versvorm tussen Hans Andreus en Simon Vinkenoog. In de reeks “Dialogen” van Atalanta Pers zijn er meerdere gedichtenwisselingen verschenen; Leo en Tineke Vroman schreven elkaar, van Remco Campert en Cees Nooteboom is er *‘Over en weer’* uit 2004. In deze serie o.m. werk van Mark Boog en H.H. ter Balkt, Bernlef en Hans Tentije, Hester Knibbe en Miriam van hee; *‘Groet God’* van Eva Gerlach en Sasja Jansen is het 13^e deel uit deze reeks.

Uit een briefkaartwisseling tussen Annemarie Estor en Lies van Gasse ontstond *‘Het boek Hauser’*, kortgeleden nog schreven Sylvie Marie en David Troch aan elkaar *‘pingpongpoëzie’*.
Met Joop Scholten schreef ik van 2008 tot 2018 een gedichtenwisseling, ik kom daar een volgende keer op terug. Jolies Heij en ik schreven eveneens naar elkaar, het was hier op Pomgedichten eerder te lezen.

Soms is één regel al genoeg om daar niet alleen aan te blijven hangen, ook om er in een reactie een eigen invulling aan te geven: *Lucebert* schreef in zijn gedicht:

– ik tracht op poëtische wijze –

“in deze tijd heeft wat men altijd noemde
schoonheid schoonheid haar gezicht verbrand”

*Remco Campert* *reageerde hierop in zijn gedicht* *‘Heidschoon’:*

*Heidschoon*

Zoveel wegen blies ik achter me op
niet meer terug kunnen luchtte me op
poëzie hoeft sinds lucebert
niet meer mooi of schoon te zijn
‘schoonheid heeft haar gezicht verbrand’
dynamiteer de woorden in hun pracht en praal
ontplofte woorden verspreiden hun bloedende letters
scherven van een spijkerbom
maar ik kan het niet laten
raap de scherven op
en smelt ze om tot nieuwe woorden
heidschoon zapro ziepoe

*(in de bundel “Open Ogen”, De Bezige Bij 2018)*

*De regel van Lucebert was een meer letterlijk uitgangspunt voor mijn gedicht:*

Wat zij heeft

I
Om hoe de zon haar gezind is
op hoogtijdagen
als zij van het licht
bij vlagen op de vlucht gaat

haar omslagdoek slaat om hoofd
en schouders en
grijpt naar de tube
met crème een tweede huid smeert

tegen het verbranden
tegen de ontrafelende blikken
die hij haar heimelijk toewerpt

is zij de gloed van haar uitstraling moe
niet langer zal ze zich verzetten
tegen de brand in haar tijd

II
Zoals zij haar parasol neerzet en opent
het badlaken onder zich uitvouwt
het strekken van armen
en benen tot een waar schouwspel maakt

hoe zij grijpt naar vlijt en toewijding
schoonheid vraagt om overgave
een doorzichtig leven
dat niet naar hoogmoed taalt

maar gewoon doet wat zij wil
is ze op zoek naar beschutting
bescherming van een aangeboren arm

een uitgestoken hand desnoods om vast
te houden wat ze heeft
wat hij ziet dat zij is

*(© FT, gepubliceerd in “De Brakke Hond”, 2011 nr.6)*

Rik van Boeckel tussen de rendieren – ren rikkie ren… : “vier het rendier met voer…”

**Vier het rendier**

Naar Napapijri zingt de man
vier het rendier met voer
ze rent de weg niet over
wil niet gegeten zijn maar eten
uit de hand van de dichter
op weg naar het Stille Noorden

onderweg van Rovaniemi
de poolcirkel draait rond hen
zijn hart verpand aan Lumi en Mara
liefde op twee gezichten
laat de husky’s collectief blaffen
op weg naar Santa Iglo’s

warme herinnering glijdt
de Kemijoki golven voorbij
tot aan huize Kuusela.

Rik van Boeckel
Kuusela. Rovaniemi
Lapland. Finland
2 augustus 2022

Merik van der Torren doet een boekje open over…

**Het Boek**

Je slaat het open.
De geur van drukinkt
komt je tegemoet.
Je leest de letters,
de woorden
en de wereld ontvouwt zich.

Merik van der Torren

IEN VERRIPS én zoals sommige mannen zullen opmerken haar vrouwenlogica

Na een weekend op een camping zonder bereik weer terug in de wereld. Ook de digitale.
Het weekend al weer gemist. Zo blijf ik verschoond van je commentaar. Al vind ik dat eigenlijk vaak het leukst.
liefs ien

geen pennenvrucht van ’t aangedane leed
of krenking
geen afscheidspijn dat mij belast
maar doen zoals gedacht
en zijn
de zin van schoonheid zoeken
en haar zien

Ien Verrips

tsja wat zullen we zeggen van en bij deze pennenvrucht. ‘*Zo blijf ik verschoond van je commentaar.’* schrijft onze Ien en enkele woorden verder: “*Al vind ik dat eigenlijk vaak het leukst.*” – sommige mannen zullen dit type uitspraken na elkaar gepleegd rekenen tot het domein van vrouwenlogika. ik spreek mij hier niet over uit. ik beperk mij tot de tekst. we lezen over een ik persoon die NIET wil schrijven over leed krenking en pijn – maar wat lezen wij lieve lezer – de Ik persoon schrijft WEL over leed krenking en pijn. sommige mannen zullen dit type uitspraken na elkaar gepleegd rekenen tot het domein van vrouwenlogika. dat doe ik niet. wat mogen we nog meer lezen? in de slotregels wordt er gedaan of nee er wordt gedacht of nee er wordt gedaan zoals gedacht – volgt u het nog? én er wordt gezocht maar tegelijkertijd ook gezien. je zou verwachten: er wordt gezocht en er wordt gevonden maar nee er wordt niets gevonden maar wel van alles al gezien. conclusie moet hier toch echt luiden: IEN is een ziener.

pom wolff: ‘er hangen vlaggen in de straten op hekken en aan haken…’

er hangen vlaggen in de straten
op hekken en aan haken

vandaag liefdespoëzie van Texel – Karin Beumkes: ‘Na elke wilde regel die we hebben uitgeprobeerd kwam het leven met fruit…’

Na elke wilde regel die we hebben uitgeprobeerd
kwam het leven met fruit.

Dear Pom, Ik zal altijd wel over de lieve liefde schrijven,die lieve lieve liefde die nooit meer overgaat.
en met een knipoog, Karin.

**Hymne**

Dat je naar me lacht en speelt
dat geeft me geboorte.
Na elke wilde regel die we hebben uitgeprobeerd
kwam het leven met fruit.

We zijn niet groter of kleiner dan elkaar,
wellicht verhullen we ons in signalen.
De wereld zal bestaan, alleen nog in basalt
terwijl wij ons vogels wanen aan de waterkant.

Wij blijven zwaluwen die zich vermengen
verstrengelen.

Muziek: **Frida Boccara – Cent mille chansons**

Vera vd Horst wint de enige echte virtuele ‘besta voor mij’ trofee op pomgedichten punt nl – Pieter Stroop van Renen zilver en Seraphina Hassels brons

prachtige gedichten deze week in de wedstrijd (op pomgedichten punt nl) die natuurlijk geen wedstrijd is – dank zeker ook aan alle dichters die inzonden. het thema ‘niet van de makkelijkste’ zou kunnen worden opgemerkt. ga er maar aan staan: wie mag er voor U bestaan en in welk gedicht en hoe erg? kort samengevat.

inmiddels heb ik begrepen dat op de foto geplaatst bij het gedicht van seraphina hassels de actrice Tineke de Vries is afgebeeld – het gedicht is ook voor deze actrice/moeder geschreven. prachtige gedichten allemaal – zeker goud, zilver en brons waardig. ik licht er drie uit en rijk de edelmetalen met liefde uit hier op deze wat druilerige zondagochtend – geniet van de topgedichten van vera van der horst – goud – pieter stroop van renen zilver – en seraphina hassels brons – van harte beste dichters – de gedichten zijn hieronder te genieten:

**Besta voor mij**

je kwam gewoon mijn leven in gelopen
ik ben het zei je, ja ik zie het zei ik
maar misschien dachten we dat alleen
alles was snel aan je, je gebaren je woorden
hoe je verdween en ineens weer verscheen

dat kwikzilver in je ogen

Jij had jouw wereld en ik de mijne
en in de derde wereld woonden wij
onderweg naar elkaar zijn we oud geworden
misschien was dit wat het moest zijn
we hebben elkaar niet dood gekregen

Vera van der Horst

die regel met die prachtige gelatenheid overtuigt: ‘misschien was dit wat het moest zijn’ – zo als het vaak in het leven is – de wens naar meer en groter zal altijd ingehaald worden door dichters hier op de pom geopenbaarde universeel geldende regel van gelatenheid. alleen al om die regel rolt eremetaal deze week veraas kant op. verder een welgemeend advies: laat ton huizer dit gedicht maar niet lezen haha.

**Bestaan**

Je leven bestaat er uit
Te wachten op mijn
laatste ademtocht. Dan
weet je mij volbracht.

Huil niet, er is geen pijn,
Je moet het nu doen met jezelf.
Ik zal niet weten welk vervolg
Er komt na het vergeten van mijn lijf.

Mijn ogen sluiten stijf.
Met je lach in de pupillen
Van mijn laatst bestaan.

Pieter Stroop van Renen

Pieter heeft een HoofdLetterGebruik dat mij totaal Vreemd is. haha. in mijn gedichten zult u nauwelijks een hoofdletter aantreffen. ik heb niets met hoofdletters – ze leiden mij ook erg af. dat zie je al aan dit commentaar hier. los daarvan: blijft de vraag wat lezen we en aan wie zijn de woorden gericht. de dichter zal het weten – het is aan de lezer om deze vraag te beantwoorden/ in te vullen. ik vermoed toch ergens een ouder kind relatie – als dat nog mag van Ton Huizer – zie hierboven. wellicht een ouder – puber relatie – daarbij – daarin worden nog wel eens de verhoudingen op scherp gesteld – (en dat moet ook!) – dichter sluit het gedicht af met het sluiten van de ogen en wel voorgoed maar neemt ook voorgoed de lach mee van degene die nu alleen verder zal moeten. het lijkt een te pathetisch gedicht bij nader inzien roep ik – knap geschreven – subtiel de boodschap met die van een lach.

**Tijdlijn**

Wie ben ik zonder dromen
weet ik zeker dat ik waak
ik schud mijn geheugen af
tot dan toe koppig meegelopen

Tijd die langs mijn voorhoofd strijkt
lijnen trekt van geweten en bestaan
zonder koffer heb ik afgesloten
onherkenbaar hier vandaan

wie ik liefhad is levend vergeten
Ik ben al jaren dood gegaan

Seraphina Hassels

**nog maar eens het thema uitgeschreven:** **wie mag er voor U bestaan en in welk gedicht en hoe erg…**
seraphina schrijft een gedicht – schrijft woorden – waar de lezer niet direct vat op weet te krijgen – we lezen over de innerlijke strijd van een ik-persoon – die een periode van tijd heeft afgesloten – wellicht een geliefde van weleer krijgt nog wat laatste woorden mee – én een bittere laatste regel toe in de slotstrofe. – doet me denken aan de regel die meau in haar prachtlied steeds herhaalt: ‘en dat heb jij gedaan’. wellicht ook anders en horen de woorden bij de bijgevoegde foto – een indrukwekkende dame uit een film? ben niet thuis in die wereld.
https://youtu.be/3uJXvC4LTMk –

JORGE BOLLE – Beste A
RIK VAN BOECKEL – tot de dood het bestaan oneindig verklaart
FRANS TERKEN – je blijft in wat ik vasthoud
SERAPHINA HASSELS – wie ik liefhad is levend vergeten
TON HUIZER – leer een vak en ga wat doen
ANKE LABRIE – is dit de laatste keer
VERA VAN DER HORST – misschien was dit wat het moest zijn
PIETER STROOP VAN RENEN – Ik zal niet weten

op deze site vieren we alle vormen van poëzie van diep zwart tot hemeljuichend hoog en meestal toch met een romantisch randje – romantiek in de zwaarste – de zwartste en in de lichtste zin van het woord – dat we bestaan – wie mag er voor U bestaan en in welk gedicht en hoe erg – we lezen het zo graag deze week. u kent de regels: gedichten niet te lang svp tenzij noodzaak – 20 regels is genoeg – insturen voor zondag 10 uur 30. stuur in op het u bekende gmail.com adres van pomgedichten@ – of benut de blauwe contact functie boven aan de pagina. of laat onder dit item een reactie achter -ik zorg er voor dat uw gedicht in het item wordt geplaatst. commentaar als altijd verzekerd.