Bettie is terug – 1: ‘ja meneer wolluf ik ben weer begonnen op de VU op 2 hoog bij de dichters en de dementerenden..’



ha meneer wollofson u schrijft helemaal niet meer over me – ben ik niet meer interessant genoeg – heb u andere dingen aan uw stok hangen of hoe zit dat- de naam is wolff bettie – en wat fijn dat je weer eens op bezoek komt hier in de VU op acht hoog. want zo een lolletje is het niet om ziek te zijn  hier tussen al die gereformeerden. maar u bent toch helemaal niet ziek meneer wollof – u heb een niet vast gestelde guigelton en daarmee heb u al jaren gratis kost en inwoning in de VU.  nota bene in het deftige amsterdam zuid waar u de bloemetjes nog steeds buiten zet zegt de portier beneden.
 jij hebt makkelijk praten bettie – leven met niet vastgestelde guigelton is bijna niet te leven kind – voor je weet slaat de guigelton door je heen en zit je helemaal onder.

maar hoe is het met jou kind? werk je weer? hoeveel doktors en dichters  heb je inmiddels versleten? ja meneer wolluf ik ben weer begonnen op de VU op 2 hoog bij de dichters en de dementerenden – bettie kom asjeblieft terug naar de VU smeekten ze –  jij was zo goed met dichters –  de dichters kikkerden altijd op als jij ze op jouw manier verwarmde en met liefde verzorgde. meneer lerou kon gewoon weer opademen en nog steeds. meneer plomp vond de liefde weer. meneer wigman leefde ook helemaal op. meneer starik rookte weer van alles en nog wat.  sinds jouw vertrek ging het met alles en iedereen – nou ja met de meesten bergafwaarts.

in de zorg hebben ze tegenwoordig alle handen nodig meneer wolluf. en ja  er komen nog veel meer dichters aan – de dichters van eijlders komen er nu aan – ze beginnen behoorlijk af te takelen – veel slijtage ook aan de edele delen – dat laatste is wel minder meneer wolfson – zeker ook voor de verpleegsters – maar ja je toch moet wat –  en ik kan altijd bij uwes op 8 hoog komen uitrazen toch? tuurlijk Bettie. ik heet welkom hoe heet jij?

pw 18/8/24

Share This:

Wen van der Schaaf – gedicht van de week: “uw gezicht ontroerde mij…”

(…)
en dan vertrok u
-toen het klaar was-
uw gezicht   
ontroerde mij
 
-en toen het afscheid daar was:
 
ik steels over mijn schouder keek 
en geen stap meer zichtbaar bleek 
wist ik niet of u wel waar was
of dat ik u verzon in mij
 (…)


Wen van der Schaaf
 dichteres, theatermaakster en theaterdier Wen van der Schaaf  schonk de mensheid prachtige regels ter inspiratie zeker. met de regel  ‘uw gezicht ontroerde mij’  biedt Wen ons én de mensheid een zó persoonlijk en zó algemeen menselijk gevoel dat een ieder zijn eigen woorden bij dat ene unieke gezicht  zal vinden. als dit niet al het gedicht van de eeuw is dan toch zeker het gedicht van de week hier te pom. een eerbetoon.

Share This:

pom wolff: ’tussen weemoed en weerom…’

foto: Lynne Greenaway insta: @greenawayphoto


voor vragen als
 
ik geloof dat ze het onmetelijk noemen
soms ook wel bodemloos
ach je kunt er het hele woordenboek bij halen
 
maar het is een zweven
tussen weemoed en weerom
en dan toch ook weer het ontbreken
 
gevoel van diepte zeg ik
we zijn er mogelijk voor geboren
voor vragen als: ik mis je
en: mis je mij ook
 
pomwolff

Share This:

ach wat mooi – de taal uit het land van mijn oma – nevenproject / rowen heze

‘ze zeggen wel echte liefde komt pas op het end

wat ben ik blij dat ik dit leven nu al heb gekend

ik ben verwend…’

Share This:

een Groet op de vrijdag – over L’de


L’de
 

 
als men precies begreep hoe liefde werkte
van jongst geboren tot het oudst gegaan
van elk geslacht en binnen alle sporen
van ieder die aan liefde heeft gedaan
 
dan zijn er kunstenaars die ons vertellen
dat liefde is als kunst: niet subjectief 
maar toch ook niet vrijstaand, niet uit te leggen
maar ach, je weet het wel als je het ziet
 
romantici begrijpen dit: de ware
is niet diegene die het meest van jou
en zelfs niet die, van wie jij zelf het meeste
maar degeen die jij het houden van toestaat
 
ik ben ik ben wat jij niet bent 
en ik sta open, voor alles 
maar dit is hoe ik het zie:
als jouw geluk van groots belang is voor het mijne
dan houd ik van je, dan 
en anders niet
 
Karlijn Groet

Share This:

pom wolff over omarmen


om armen

ik heb het vermoeden
dat het niet wegkijken was
zoals je weg kijkt bij wat al te vaak
of altijd al

( ach je kunt het zelf wel invullen)

nee ik weet het wel zeker
het is meer het zoeken
naar de ontroering die ergens
en die je niet weet waar

die in je te groot
om te omarmen
mooier dan eerder
of ooit nog was
 
pom wolff
 

Share This:

RIK VAN BOECKEL bij Amália en Fernando in Lisboa

Hallo Pom

Hier mijn gedicht over fado, nu geschreven in Lissabon. De cassette Ai Mouraria van Amália Rodrigues heb ik in 1980 in Lissabon gekocht. Zo leerde ik fado kennen! Het bijzondere is dat Portugese dichters de teksten voor fado liederen 
schrijven en fado zangeressen zingen ook gedichten van de legendarische Portugese dichter Fernando Pessoa. 


Ai Alfama Ai Mouraria 


Met jou wil ik Ai Alfama zijn
tijdens de wandeltocht 
langs de Taag naar Clube de Fado
via Porta de Alfama 
en Largo de São Rafael


daar hoor ik de fado wel
in de saudade van herinnering
en langs Palacio São Vicente 
leidt de Portugese tijd
naar de fado werkelijkheid


Ai Mouraria zingt Amália vanaf haar foto
aan de muur bij Rua Cavaleiros
Maria Severa de eerste fadista
komt ons bij Fado Vadio
in Mouraria tegemoet


kom er als dichter dichterbij 
zo gaat het elk jaar voor mij
geef Pessoa altijd de hand
poëzie is zo in fado beland.


Met dichterlijke groet


Rik van Boeckel 
Lissabon
14 augustus 2024

Share This:

Mirjam Al – vandaag van springstof tot sterrenstof

www.pomgedichten.nl heeft het exclusieve recht gekregen om 65 teksten van Miriam Al tweewekelijks op de woensdag te publiceren – dat gaan we doen! de teksten zijn door haar helaas overleden vriend Merik van der Torren nog net voor zijn dood uitgetypt en van een nummer voorzien én in een blauw mapje gedaan. vandaag tekst nummer 16 – dank je wel Merik – dank je wel Mirjam Al.

Share This:

pom wolff – en ja zo zal het zijn…


en ja zo zal het zijn

en dat zij toen niet weten kon
dat dit voor altijd daar voor altijd een
en dat zij het dit keer zelf zou zijn

op golven van likeur leek het wel
alsof de zon voorspeld werd
de woorden in een taal die je al jaren voelt

het windje door de hitte heen
de bank waarop en dan vergeten wat
omdat zij tegenover mij

en ik nooit meer anders wil
dan het lichte terra cotta
van haar zachte huid

pom wolff

Share This:

Peter Posthumus – dansen met peter op de dauwdruppels van de nacht



Het is pas vrede wanneer er weer
te dansen valt
op de dauwdruppels
die de nacht achterliet
wanneer de levenslust
op de toekomst is veroverd,
de wil op de willekeur
en de klank van energie
de melodie vormt
bij alles wat weer
mogelijk is
diè euforie
van werelden die opengaan
diè triomf 
van poëzie over het prozaische


Peter Posthumus


–>
een boodschap naar mijn hart – laat de poëzie maar triomferen. ‘ diè triomf
van poëzie over het prozaische’
– de poëzie laten voorgaan boven al die fantasie – liever dichters dan de fantasten van het proza – liever eerst het ene dan pas het vele – liever de binnenkant dan de buitenkant. zo dans ik deze ochtend mee met peter op de dauwdruppels die vannacht geboren werden. dat pril geluk.

Share This: