Abraham VON SOLO bij het aangekondigd einde van (poetsclub) CAFÉ DE SCHOUW 010: ‘Uniek en onvervangbaar.’

Ze keek me schalks aan en zei: ‘Dites moi!’ Ik zie: ‘Je vous dis: deux grandes pressions, s’il vous plaît!’ En toen ging het mis. In steenkolenfrans probeerde ik haar uit te leggen dat ik pilsner wilde. Uit haar snelle plattelandsfrans kon ik opmaken dat ze Tongerlo Blond hadden, Super 8 witbier en een ander …