pomgedichten.nl

Mirjam AL over grootmoeder en velpon

**wij van de pom kregen bericht dat de gezondheid van dichter Mirjam Al wel ietsje beter kan dan haar gezondheid momenteel is – wij wensen haar alle gezondheid toe in 2026**

pomgedichten.nl heeft het exclusieve recht gekregen om 65 teksten van Miriam Al tweewekelijks op de woensdag te publiceren – dat gaan we doen! de teksten zijn door haar helaas overleden vriend Merik van der Torren nog net voor zijn dood uitgetypt en van een nummer voorzien én in een blauw mapje gedaan. vandaag tekst nummer 53 & 54 – dank je wel Merik – dank je wel Mirjam Al.

Peter Posthumus gestopt met drinken en leuk zo’n transistor voor op het kastje naast het bed

Hoi Pom, Nogmaals het beste voor iedereen van de Pom site en zelf ben ik ( zoveel mogelijk ) opgehouden met drinken. De borrel die nu voor me staat zit in een heel klein glaasje en telt eigenlijk niet want ( het is nu 00.15 uur ) ik heb ‘em gisteren in geschonken en mede daardoor het volgende kunnen opschrijven:

Grote, kleine vele vragen
en lastige vragen
want wat is waar
mond dicht dan maar
en stiekem toch een nood pakket
leuk zo’n transistor
voor op het kastje naast het bed
en dát is lang geleden:
iets van contanten

want misschien valt
‘ dozing daddy ‘ nu een kajak bij Groenland aan
en voor je weten kan
komt het gevaar weer uit het oosten met
ja, met wat dan?

Peter Posthumus

Dichter Frans Terken hartstilstand – ziekenhuis – Frans Terken – kerstwens

De kerstwens van de dichter Frans Terken ‘gezondheid’ heeft niet mogen uitkomen. Gelukkig hij is er nog – lees hieronder het zojuist geplaatste ontstellend bericht van Marian. Sterkte Frans – kom erbovenop en asjeblieft snel. Sterkte voor de familie.

Beste vrienden van Frans, Frans is momenteel helaas niet in de gelegenheid zelf te antwoorden. Frans heeft op 2 januari een hartstilstand gehad en ligt nu in Leiden in het ziekenhuis. Hij is inmiddels bij kennis, maar verder is het afwachten en heel spannend in hoeverre hij zal herstellen. Dit bericht is enkel ter kennisgeving, wij zijn als familie nu niet bij machte om iedereen persoonlijk te berichten en te beantwoorden,

hopend op uw begrip, Marian en de kinderen

Wij van de pom wensen Frans Terken en familie mooie dagen – de kerstwens graag ontvangen – Frans zorgt er al jaren voor dat de pomsite van de poëzie is en blijft – dank voor alle bijdragen 2025 – zo waardevol!

Kerst

is de maan hoog aan de hemel
een donkere wolk weggevlogen
sterren schitterend als een vonk

schemer in de kamer geslopen
met z’n allen vrolijk bijeen
omhelzing knuffel ‘n teder gebaar

een lied bij de boom gezongen
kleinkinderen met stralende snoet
de ogen gericht op het licht

een met smaak gedekte tafel
het dekentje op je benen
de kat spinnend op schoot

een vlammetje boven de kaarsen
en de allerbeste wensen voor
een goed en gezond nieuw jaar

© FT 2025

Rob Mientjes – Laat alle meneer de presidenten maar zacht slapen…

**Hersenspinsels in mêlee**

Mijn kasteel trilt op haar veste. Het huis van weleer, waarvan torens zich aftekenen, glowing in the dark. Thuisvoelen, het wordt steeds moeilijker in een wereld die van zichzelf vervreemd. Waar mensen in het begin van de nacht, elkaar met vuurwerk bestoken, in plaats van het glas te heffen op nieuwe dromen en kleine beetjes vrede. Nachtmerries schieten uit de loop; moet het slechte dan toch zegevieren? Kristalhelder zou deze nacht moeten zijn, waarin het licht een plek verovert en dwars door tunnels schijnt. Lege hulsen dwalen achter mobiele pistolen, mitrailleurs die alles, maar dan ook alles voor de eeuwigheid vastleggen, in snapshots van een foute oorlog.

Alles voor YouTube. Een eeuwigheid in terminus, want hoe vluchtig en kortstondig is het leven van mobiel. Een Apple voor de dorst, een Samsung die Delilah keelt. Zelfredzaamheid, handhaving, alles gaat naar de Filistijnen.

Je maintendrai en drink iedere dag vier liter water, zorg dat alle batterijen geladen zijn, hoed mezelf voor kanonnenvlees, maak van mijn kasteel een vesting, onneembaar en hang het vol met prikkende rode rozen. Liefde moet bloeien en bloeden. Laat alle meneer de presidenten maar zacht slapen. Het leven is en blijft een sprookje, een gebed zonder end. Op de kast naast de tv kijkt Boeddha mij droevig aan en houdt de handen op zijn oren. Ongehoord zen. Niets meer wil hij horen. Van niets meer wil hij weten. Zou ik hem nu nog geloven, aanbidden, zou ik eindelijk weten wie ik ben. Om dan te beseffen dat het niet van deze wereld is. Zo los ik op in space, zie slechts droomkastelen zonder entree, hersenspinsels in mêlee.

Rob Mientjes

zo was het toen – pomgedichten naar goed engels gebruik overstroomd met nieuwjaarswensen – een selectie – 2016 wordt weer genieten mensen!

net als in de afgelopen jaren is de site naar goed engels gebruik overstroomd met nieuwjaarswensen. het is om die reden dat wij de lezer hier slechts een selectie kunnen bieden uit de wensen die door de jaren heen deze site bereikten. zoals de geoefende lezer weet – en we steken dat niet onder stoelen of banken – hebben wij van hier ook voorkeuren. om en om zetten we ze in de bloemetjes – het ene jaar ditmar het andere jaar bettie. dit jaar zijn we meer op ditmar. met bettie is het een beetje dweilen geweest het afgelopen jaar met de kraan open in de VU. ditmar neemt deel aan de NK poetry Slam 2016 en we verwachten zonder meer dat hij daar de vinkenoogtrofee pakt. ditmar is fris bezig, okselclean een paradepaardje. trippeltrap. ja ditmar verdient dit jaar een plaats hier op het ereschavot. net als onze nationale onruststoker martin aart de jong en de onvolprezen vredestichter max lerou. dat de heren elkaar dit jaar mogen vinden is mijn liefste wens. en laten we vooral ook ROOP niet vergeten. ook ROOP is tegenwoordig in heerlen gevestigd – de plaats waar je moet zijn wil je meetellen. 2016 wordt weer genieten mensen!

nieuwjaarswens martin aart de jong aan pomgedichten

voor Tashi

..kom vanavond met verhalen hoe de oorlog is verdwenen
en herhaal ze, honderd malen. Alle malen zal ik wenen.

Leo Vroman, Vrede.

.
..en ik, die nog even wakker schrijft, ik ga nu nooit meer slapen
als de maan verblijft in andere verblijven en het nacht is waar de rust mag
blijven, denk ik aan een meisje in Jeruzalem, uit een land met hoge
bergen uit een land waar mijn hart zich ingegraven heeft, met kinderen

die schrijven nu in een boek waarmee je delen kunt en bijbels bij kunt
schrijven nu het vrede is, een nacht, een dag of meer maar ik denk
aan jou Tashi, ik denk Om Mani Padme Hum herhaal het tel de malen
dat ik -nee, maar zwijgen moet- ik moet niet overdrijven. Ik kende

je niet goed. Je was zo klein, verlegen en deed goed je best om
alles op te schrijven. Nu schreef je, je was bang. Ik zei dat begrijp
ik goed maar om oorlog moet er iets verdwijnen. Ik zei ik ben bij
je, denk aan jou. Ik zou willen dat ik vliegen kon. Als duif van honderd
pond de oorlog liet verdwijnen.

.
Martin. M. Aart de Jong

Pomgedichten

.
Waar anders hoor je nog
de teerzijde van een vechtjas?
Gekscherend zet hij het mes
op de keel (harde woorden
kunnen ook van liefde zijn
zoals gesteente soms zacht).

Sluiptrekkingen door een taal
doorspekt met leedtekens botsen
met de lichtkrant van een wereld
die zich niet draaien laat.

Storingen worden hier hoofdelijk
omgeslagen de tijd houdt wel
even zijn pas in (een ideaal
moment hem eens lekker
in zijn reet te nemen).

.
red: we gaan er eens goed voor zitten

dit gedicht werd gelezen
overgeschreven op prima fsc-papier
daarna verbrand

de as in een vaasje gedaan
voor op het bijzettafeltje
ik kan de woorden ruiken
Ha die pom! Ik wens je een prachtjaar.

.
Groet, René Brandhoff

o ditmar lief

mijn schattebout, mijn edelhert
of noem ik je mijn hinde
je liet me jaren aan het gas
steeds had je andere vrinde
ik smoorde gaar ik koelde af
kan niet zeggen dat het zinde
nu ben je terug en is het weer
zoals het was
je vraagt mijn nummer en mijn pas
ik heb je altijd liefgehad
mijn leven liefde en beminde