Blue Monday opent een nieuw literair genre – het literaire excuus – nu met een reactie van MartinB – felicitaties voor deze vredessite

Geplaatst doorPom Wolff Laat een reactie achter op Blue Monday opent een nieuw literair genre – het literaire excuus – nu met een reactie van MartinB – felicitaties voor deze vredessite
MartinB heeft er negen uur over gedaan om de volgende reactie te genereren – wij van de vrede laten de opponenten graag aan het woord – hoe meer vrede hoe beter: Martin Berghoef : “Negen uur stilte onder je “literaire excuus”. Dat is ironisch, hè? Niemand reageert omdat zelfs de lucht doorheeft dat dit geen klap uitdelen is, maar een excuus in driedubbel papier.
Ik had bijna een joint opgestoken om dit door te komen, maar zelfs blowen kon de vermoeidheid niet wegnemen. Te veel woorden, te weinig scherpte, te veel spiegels die zichzelf applaudisseren.
Echte scherpte heeft geen uitleg nodig. Echte scherpte snijdt en laat de wond spreken. Jij probeert het anders: uitleggen dat het pijn doet, terwijl iedereen al negen uur lang zwijgt.
Gefeliciteerd met je nieuwe genre: de stilte.”

ons literaire fenomeen BLUE MONDAY heeft de moeite genomen om een werkelijk nieuw genre te introduceren op uw pomsite: het literaire excuus! kom daar maar eens voor in de literaire wereld. zijn vorige spraakmakende column schoot oa een MartinB, een Bart Top in de nogal van elkaar verschillende verkeerde keelgaten. BLUE MONDAY weet als geen ander de site op scherp te zetten en het aloude spreekwoordelijke gezegde ‘pomgedichten – poëzie – nieuws én rellen’ nieuw leven in te blazen. wij van hier van de vrede stimuleren heel graag vredesinitiatieven van welke zijde deze ook komen. geniet deze maandag het nieuwe literaire genre.
Martin Berghoef: De ironie wil dat het stuk eigenlijk precies lijdt aan wat het Wilders verwijt: eeuwige herhaling.

pom wolff: nou ik vind dat de column een dodelijk treffend medelijden ademt.

Martin Berghoef: Medelijden misschien. Maar echt dodelijke satire heeft zelden zo veel woorden nodig.

Bloody Sunday

In eerste instantie indirect ervoer ik dat er een afschuwelijke column
onder mijn pseudoniem te pomgedichten.nl is verschenen. Walgelijke
uitspraken over dhr. Wilders, gerespecteerd kamerlid ter
centrumrechterzijde, worden mij in de Nikes geschoven. Wat er van mijn
goede naam restte blijkt in een spervuur van anti-autoritaire
deugkneuzenporno vrijwel volledig verdwenen. Ik had niets door, maar
toen in de loop van de week de eerste afzeggingen van lezingen en
signeersessies mij in onvriendelijke bewoordingen begonnen te bereiken
en ik door een vriend attent werd gemaakt op een reportage op Ongehoord
Nederland met als thema “Blue Monday of Rode Dageraad” werd mijn water
onrustig. Toen de eerste gemaskerde Feijenoord-supporters bij de
voordeur opdoken en me voor linkse kankerpedofiel uitmaakten wist ik
zeker dat er iets niet lekker zat. Een belletje met de opvallend kort
aangebonden webmaster van pomgedichten.nl, ene meneer Wolff, bracht meer
helderheid in dit troebele verhaal: mijn zogenaamde bijdrage, die hij in
goed vertrouwen blind en met een zwierige klap op de entertoets had
geplaatst na een avond stevig bor… dichten, had de goede naam van zijn
site aangetast. Tja, wat zal ik zeggen? Geert was ook al niet blij met
me. En zo eindigde ik de afgelopen twee weken met haat en
moorddreigingen en zonder werk en vrienden.

Het is daarom dat ik op deze plaats met klem afstand wil nemen van de
heersende overtuiging dat de gewraakte tekst van mijn hand zou zijn.
Nooit zou ik mij verlagen tot een dergelijk niveau, al zeker niet als
het daarbij gaat om de enige hoop op redding van dit kapotte
communistenparadijs dat wij Nederland noemen, maar intussen ook zomaar
Aberbadjan zou kunnen heten. Nee lieve lezers, de eerlijke waarheid is
dat ik ben gehackt, waarschijnlijk door een pro-Iraans
hackerscollectief. Mijn uiterst gecompliceerde wachtwoord
(@#67YUp!!!23{k}blÖs_3) was geen partij voor de sji’itische digiboeven
en zo werd ik als een onwetende pion in het internationale schaakspel
geofferd. Een fake porno hebben ze me bespaard, maar mijn goede naam en
eer lijken onherstelbaar beschadigd.

Ik wil me verontschuldigen bij de lezers die ongevraagd geconfronteerd
werden met de hybride uitwassen van de oorlog in het Midden-Oosten en
spreek de hoop uit dat er geen kinderen onder de slachtoffers zijn. Waar
het echter uiteindelijk om draait is dat ik wel bij de goeden hoor – ook
ik ben een van u, een Bezorgde Nederlander – maar door deze toestand
volledig aan de grond zit. Ik roep daarom de talrijke lezers van dit
medium op om eens een blik te werpen op de crowdfunding die ik op
gofundme ben gestart onder de titel “Uw gift voor Blue Monday is een
investering in de vrijheid van ons allemaal” en aansluitend gul te
geven. Opdat zulke columns nooit meer kunnen gebeuren.

Blue Monday

Share This:

Gepubliceerd door Pom Wolff

Hoi, welkom op mijn site pomgedichten. De site is in langzame opbouw net als de dichter. Ik ben geboren in Amsterdam, ik leef daar en wil daar ook wel doodgaan. Ik studeerde Nederlands aan de Universiteit van Amsterdam, Rechten aan de Vrije Universiteit en werk als juridisch adviseur in de hoofdstad. Jan Arends is mijn favoriete dichter dan Kopland dan Menno Wigman. Paul van Ostaijen mijn dandyman. In slammersland geniet ik van Roop, Karlijn Groet, Peter M van der Linden - ACG natuurlijk, Ditmar Bakker, Jürgen Smit en Daan Doesborgh. En wat moet ik zeggen nog van Robin Block ( “hee ouwe wolf”) de wildemannen, lucky fonz III - Sander Koolwijk of Tom Zinger: "er is hier zeker 80 centimeter plant waar jij geen weet van hebt...." - mijn windroosmaatjes. Mijn optredens bezorgden mij eretitels: landelijk slamfinalist 2003, 2004, 2005 en brons in Tivoli in 2006, 2007 en 2010, 2011, 2012 en ook weer in 2013. - Dichter van het jaar in Delft 2005, voorts slamjaarwinnaar 2005 van de poëzieslag in Festina Len-te te Amsterdam, winnaar van Slamersfoort 2006. Jaarfinale Zeist 2007 en de BRUNA poézieprijs 2007 in mijn zak. Ik ben de hoogste nieuwe binnenkomer op de jaar-lijkse top-200 lijst van bekendste dichters Rottend Staal – Epibreren 2005. In 2008 kreeg Pom Wolff De Gouden Slamburger uitgereikt vanuit de Universiteit Utrecht – afdeling letteren en won hij het 2e Drentse open dichtfestival. op 19 april 2009 verscheen de bundel 'die ziekte van guigelton' - winnaar jaarfinale slamersfoort 2009. in 2010 won hij de dicht-slam-rap van boxtel en de dobbelslam van entiteit blauw te utrecht. in 2012 de grote prijs van Grimbergen én DE REBELPRIJS voor de poëzie van de REBELLENKLUP. Tot zover enig geronk. In 2014 presenteerde uitgeverij Douane op 22/11 in Café Eijlders de pracht bundel: 'een vrouw schrijft een jongen'. Sven Ariaans schreef in zijn juryjrapport Festina Lente Amsterdam: “Het is iemand die je zenuwen blootlegt om vervolgens op vaderlijke toon te zeggen dat die pijn jouw pijn moet zijn en dat er geen zalf bestaat. Elke cognitieve dissonantie die je voor jezelf op prettig hypocriete wijze had opgeheven, wordt je ingewreven, of zoals medejurylid Simon Vinkenoog het kernachtig zei: "hij verschaft illusieloos inzicht in de werkelijkheid". Ik voel me in deze omschrijving wel thuis.) 'je bent erg mens' van pom wolff verscheen in de befaamde Windroosserie in september 2005 en was in een mum van tijd uitverkocht. Nieuw werk - 'toen je stilte stuurde' verscheen op 18 november 2006 wederom bij Uitgeverij Holland te Haarlem. ook deze bundel was meteen uitverkocht. erik jan Harmens interviewde pom wolff over deze bundel in de avonden van villa VPRO.

Laat een reactie achter