Sangdrossel, het zou de titel van een Duitse opera kunnen zijn. Of van een uitspanning ergens in Beieren of Oostenrijk, Tirol. Maar het is slechts de naam van een bijzonder vogeltje, de zanglijster. Vaak te zien ‘am schönen blaue Donau’, maar ook gewoon aan de Maas, Rijn en Waal hoor. Zelfs de IJssel doet hij aan en de Inn. Verstopt in het bos of weiland langs het water.
Op de rommelmarkt kwam ik dit bijzonder exemplaar tegen. En de koopman wist mij te overtuigen. Het zou deel uitmaken van een bijzonder servies. Uit de film of operette ‘Im weissen Rössl’, uit de jaren 30. Ik was meteen verkocht. Ik zag het vogeltje al meezingen in alle toonhoogtes in de liefdesklucht in het hotel met een wit paard. Frau Vogelhuber de hospita, tot over haar oren verliefd op zowat iedereen.
En Robert Stolz maar componeren in toen nog heel gebruikelijk, eine Lederhose. Geen gezicht. De eerste viool streek er regelmatig van langs. Zwei Lieder: ‘Die ganze Welt ist himmelblau’. ‘Mein Liebeslied muss ein Walzer sein’, kwamen edoch spontaan uit Stolz’ zijn brein. Ze landden vol passie in de orkestbak. Oefenen was niet eens meer nodig. Het klikte meteen. De operette eindigt met de drie gelukkige stellen die een vreugdelied zingen, vrij vertaald: ‘Laten we champagne drinken met een lachend gezicht’. Supergeil ja.
Het was in die dagen snikheet op de setting of was het nu op het toneel? Ongeveer net zo heet als juni 2026. De marktkoopman twijfelde duidelijk wat het uiteindelijk was, film of operette? Het zij hem vergeven. Voor mij geen enkel probleem. Ik was gelukkig met mijn trofee. Een kop zonder schotel uit de requisieten van een bewonderenswaardige klucht ‘Im weissen Rössl’. Ganz toll! En zie het vogeltje het eens warm hebben van zijn gezang. Het bekkie staat er van open.
Rob Mientjes
Share This:
Gepubliceerd door Pom Wolff
Hoi, welkom op mijn site pomgedichten. De site is in langzame opbouw net als de dichter. Ik ben geboren in Amsterdam, ik leef daar en wil daar ook wel doodgaan. Ik studeerde Nederlands aan de Universiteit van Amsterdam, Rechten aan de Vrije Universiteit en werk als juridisch adviseur in de hoofdstad. Jan Arends is mijn favoriete dichter dan Kopland dan Menno Wigman. Paul van Ostaijen mijn dandyman.
In slammersland geniet ik van Roop, Karlijn Groet, Peter M van der Linden - ACG natuurlijk, Ditmar Bakker, Jürgen Smit en Daan Doesborgh. En wat moet ik zeggen nog van Robin Block ( “hee ouwe wolf”) de wildemannen, lucky fonz III - Sander Koolwijk of Tom Zinger: "er is hier zeker 80 centimeter plant waar jij geen weet van hebt...." - mijn windroosmaatjes.
Mijn optredens bezorgden mij eretitels: landelijk slamfinalist 2003, 2004, 2005 en brons in Tivoli in 2006, 2007 en 2010, 2011, 2012 en ook weer in 2013. - Dichter van het jaar in Delft 2005, voorts slamjaarwinnaar 2005 van de poëzieslag in Festina Len-te te Amsterdam, winnaar van Slamersfoort 2006. Jaarfinale Zeist 2007 en de BRUNA poézieprijs 2007 in mijn zak. Ik ben de hoogste nieuwe binnenkomer op de jaar-lijkse top-200 lijst van bekendste dichters Rottend Staal – Epibreren 2005. In 2008 kreeg Pom Wolff De Gouden Slamburger uitgereikt vanuit de Universiteit Utrecht – afdeling letteren en won hij het 2e Drentse open dichtfestival. op 19 april 2009 verscheen de bundel 'die ziekte van guigelton' - winnaar jaarfinale slamersfoort 2009. in 2010 won hij de dicht-slam-rap van boxtel en de dobbelslam van entiteit blauw te utrecht. in 2012 de grote prijs van Grimbergen én DE REBELPRIJS voor de poëzie van de REBELLENKLUP. Tot zover enig geronk. In 2014 presenteerde uitgeverij Douane op 22/11 in Café Eijlders de pracht bundel: 'een vrouw schrijft een jongen'.
Sven Ariaans schreef in zijn juryjrapport Festina Lente Amsterdam: “Het is iemand die je zenuwen blootlegt om vervolgens op vaderlijke toon te zeggen dat die pijn jouw pijn moet zijn en dat er geen zalf bestaat. Elke cognitieve dissonantie die je voor jezelf op prettig hypocriete wijze had opgeheven, wordt je ingewreven, of zoals medejurylid Simon Vinkenoog het kernachtig zei: "hij verschaft illusieloos inzicht in de werkelijkheid". Ik voel me in deze omschrijving wel thuis.)
'je bent erg mens' van pom wolff verscheen in de befaamde Windroosserie in september 2005 en was in een mum van tijd uitverkocht. Nieuw werk - 'toen je stilte stuurde' verscheen op 18 november 2006 wederom bij Uitgeverij Holland te Haarlem. ook deze bundel was meteen uitverkocht. erik jan Harmens interviewde pom wolff over deze bundel in de avonden van villa VPRO.
Bekijk meer berichten
