pomgedichten.nl – Pagina 8 – Pom Wolff – gedichten – nieuws

André Heijnekamp wint de enige echte virtuele – met dank aan maaike – KIJK UIT VOOR DICHTERS – trofee op pomgedichten.nl – eervolle vermelding voor Luk Paard

dank aan alle inzenders van de zondagochtendwedstrijd – alle ophef over bommen en granaten in het midden oosten zorgt voor enig oponthoud in de jury uitslag maar zondr enig overleg hebben we dan toch een winnaar – geheel volgens mijn eigen particuliere voorkeur gaat het goud deze week naar de prachtige inzending van André Heijnekamp – onder alle gedichten leest u de commentaren. een speciale eervolle vermelding gaat deze week naar het gedicht met bijlage van de levenskunstenaar en dichter Luk Paard die altijd weer de woorden weet op te schuimen tot een taal met orkaankracht. Van harte!

**Beslag**

Het zijn altijd weer de normale mensen

die worden gewaarschuwd of gered

maar tegen de zot of de dwaas

zegt men niet dat de wind niet zingt

of dat de lucht niet voedt, men zegt

niets en denkt het.

Laat staan een dichter die het waaien

in onbegrijpelijke taal verwoordt

en daar brood van denkt te maken.

Dat bouwt geen huis, richt niets in

en laat je enkel dwalen

als een dwarrelend blad.

Die passen niet in een stoel

en komen nooit thuis

die zijn niet meer te kneden.

André Heijnekamp

mooie dromerige beschrijving in bijzondere vaststellingen door André. heeft u ook zo een hekel aan normale mensen? haha. ik ben een beetje bevooroordeeld omdat ik bijna altijd val voor dit soort poëzie – van een dichter die bijzondere beelden hanteert maar deze altijd weet terug te brengen tot wat in een ieders leven zich afspeelt.
André maakt wat bijzonder is gewoon.

hoi pom,
de bijdrage….’n dichter….soulmannetje…rocker…stoere paratrooper….geslage hond…zielepleister….hartenbreeker…verlore zoon….fijne schoonzoon….onbeholpe vader…krachtpatser….de kleine reus met de stierenarme…de zieke….en alles wat’n wereld kan en nog veel meer en alles d’r tussenin en nog veel meer….’et hoofd met’n waarheid…alles zoveel groter dan op aarde….alles allemaal binne handbereik….dàt schrijve dat dichter zijn….zet je schrap!!
groetjes, luk

(de rockdichter): zo ‘n nieuwe zondag en we gaan ter pom….pom wolffs site ‘n favoriete dichter van mij….dichter zijn….sterk zijn banger zijn hopeloos of dromend gelukkig…’n dichter kan alles en zoveel d’r tussenin….van’et leve zeg maar…of van de wereld af….maar wees nooit bang en ook ik ben maar….

**“ ‘n dichter “**

(wees nie bang )

’n uitgevrete ziel en krakend
door elke wervel adem
terwijl ‘et boze oog zich
rond’et hart schroeide

zo werd er vlakbij ’n droom gevlochte
naar‘et nieuwe bloedbad en’et danse
in de koude met’n hoofd op steen
wat verder

ergens druppelde’n achtergelate traan
op’n vreemd gezicht
‘et bleek ik

met nog alleen in zovele woorde gedrenkt
‘et schrijve van’n dichter uit me zijn getrokke

© luk paard

de inleiding bijna nog mooier dan het gedicht – een absolute topregel in de beschrijving van een dichter is: *’et hoofd met’n waarheid*
zo is het ook – luk paard weet van elke waarheid wel een gedicht te maken en van elk gedicht een gedroomde waarheid. en: *alles allemaal binne handbereik….dàt schrijve dat dichter zijn…*

ja zo mooi kan alleen Luk paard het beschrijven. in ieder geval een eervolle vermelding voor de gehele bijsluiter:

’n dichter….soulmannetje…rocker…stoere paratrooper….geslage hond…zielepleister….hartenbreeker…verlore zoon….fijne schoonzoon….onbeholpe vader…krachtpatser….de kleine reus met de stierenarme…de zieke….en alles wat’n wereld kan en nog veel meer en alles d’r tussenin en nog veel meer….’et hoofd met’n waarheid…alles zoveel groter dan op aarde….alles allemaal binne handbereik….dàt schrijve dat dichter zijn….zet je schrap!!

Frans Terken – zo hopen ze je in hun tent te lokken
Magda Haan – het woud van klemmen en regels
Rob Mientjes – Weet eigenlijk nooit Waar naartoe
Rik van Boeckel – reizende dichters laten de weelde horen
Luk Paard – door elke wervel adem
Anke Labrie – kent hij woorden sterk genoeg
Cartouche – ze palmen je in
Freda – ik dans
Max Lerou – over mijn lijk
André Heijnekamp – Dat bouwt geen huis
MartinB – kijk uit
Frans Vlinderman -taal is zijn wapen en uithalen zijn doel
Vera van der Horst – tot het bloedt op papier

wie wint de enige echte virtuele KIJK UIT VOOR DICHTERS – trofee op pomgedichten.nl?
met maaike ouboter als inspiratie deze week voor het zondagochtend thema op de pom – ‘kijk uit voor dichters – (een hart kan soms breken als glas’) – ook als u uitroept – de wanhoop aanroept – ik kan het niet meer aan – er is altijd nog hoop en een hoop pom elke week weer met troostrijke poëzie voor alle verjaagden uit de wanhoop – u kent de regels: gedichten niet te lang svp tenzij noodzaak – 20 regels is genoeg – insturen voor zondag 10 uur 30. stuur in op het u bekende gmail.com adres van pomgedichten@ – of benut de blauwe contact functie boven aan pagina. of laat onder dit item een reactie achter -ik zorg er voor dat uw gedicht in het item wordt geplaatst. commentaar als altijd verzekerd.

kind
haal toch geen dichters in huis
het is raar volk
haal mij

ik boor je niets door je neus
smeer je borsten geen chocola
lik je schaamlippen niet purper
en draai je tampon
zeker niet rechts door de yoghurt

ik wil alleen een schone kamer
een bed en een koe
met weke uiers
door het thermopane heen
de natuur in drukken

pom wolff

Dag Pom,
Mooi thema weer, de dichters krijgen het met een lieflijke stem aangereikt.
Hierbij mijn bijdrage voor de weekendtrofee.
Warm weekend gewenst, met het voorjaar in aantocht, meereizen ook met de koersen die er aan komen!
Hartelijke groet, Frans

**Dichters onderweg**

Met dichters haal je voorjaar in huis
de schuchtere kopjes van de krokussen
kussen je wakker en maken je het hof

het frisse geel als van Van Gogh
kleurt de narcissen
en wie ‘narcisses’ zegt weet hoe
dichters naar zichzelf kijken

dat schuchtere van krokussen
is er doorgaans niet bij
het is de overrompeling met het woord
om van de daad maar te zwijgen

zoals dichters tijdens hun reizen
door de geheimen van de taal
onderweg om je heen draaien
en naar de mond praten

zo hopen ze je in hun tent te lokken
om je na een doodgevroren winter
de levende lente in te trekken

© FT 27.02.2026

**de dichter door de seizoenen heen beschreven – de dichter die de geheimen van de taal beheerst of van vrouwelijke charme voorziet – maar altijd de warmte tegemoet – zo laat Frans het ons weten.**

Dag Pom
Dichters hopen,leven,overleven en beleven.

**Lege mouwen**

Dichters denken dat ze dubieuze zinnen moeten spreken om het volk te temmen
sabels al geslepen moeten zijn voor ze getrokken worden
woorden moeten vloeien voor de klimaatverandering

Ze betreden eerst het podium met maatregelen
en wonderen. Geven je hoop om te overleven
in het woud van klemmen en regels
Ik weet nog dat ik deze apen al uit de mouw had gerammeld.

Groetjes
Magda Haan

Magda de derde prijs winnares met een gedicht tegen kindermishandeling (afgelopen zaterdag bij de manifestatie van dichters tegen kindrmishandeling) doet ook hier een gooi naar het eremetaal – dichters geven een hoop – de korte samenvatting van dit gedicht:

Geven je hoop om te overleven
in het woud van klemmen en regels

wat mij betreft de mooiste passage

**Dichterbij**

Oranje dons gestreept
Weet noch van woord noch van wanten
Bezoemd de godganse dag zijn leven
Draait met z’n kont
Heeft nooit regels
Weet eigenlijk nooit
Waar naartoe
Trappelt wat in het luchtledige
Hangt aan zijn eigen vleugels
De dichterbij komt nooit dichterbij
Beziet alles van veraf
Totdat ie wordt gestoken
Door al het leed en onleed op aard
En weet … beseft
Ook ik zal ooit eens sterven

Rob Mientjes

**het dierenleed in de titel gegeven. of het beeld van een rondzoemende dichter het thema helemaal haalt is de vraag – het antwoord laat ik aan de dichter.**

**De reizende dichters**

De poëzie is voor anderen onbegrijpelijk
zit vast in een diepe betekenis

de reizende dichters laten de weelde horen
van vele landen steden en verre zeeën

de poëtische reisgids roept jaloezie op
literaire herinnering zal dit weerstaan

in Portugal is de dichtkunst van fado
met geen enkel woord te verstaan

de reizende dichters roepen obrigado
het dankwoord voor zingende fadista’s

zo staat poëzie in elke taal
vol vertrouwen op de voorgrond

op het podium laat de dichter
alle betekenisvolle woorden horen

en zinnen vol bestemmingen
voor geduldig luisterende lezers

onbegrip kan de voordracht verstoren
er wordt om zinvolle betekenis gevraagd.

Rik van Boeckel
27 februari 2026

**het gedicht bijna een selfie Rik!**

**opnieuw een dichter**

kan ik me weer onstuimig storten
in de armen van een dichter
of mag ik alleen maar schuren
tegen blanke verzen aan
slechts een prikkel voor de taal

kent hij woorden sterk genoeg
om de muren af te breken
vol met teksten van mijn ex
heeft hij wel een pen met ballen
hard genoeg voor deze sloop

keer ik hem mijn andere wang toe
als hij door het lint zal gaan
en mijn kant van het verhaal
dat hij ongerijmd verklaart
ingebonden voor hem ligt

kies ik toch weer voor een dichter
zijn tengels eeuwig in de taal
elke komma neukend die hij tegenkomt
omdat alleen hij zo mooi beschrijven kan
hoe ik later bij hem weg zal gaan

anke labrie

ik geloof dat ze voor deze woorden van Anke het ietsje minder lieflijke woord venijnig hebben uitgevonden. het gedicht eindigt met twee werkelijk schitterende regels waarin één rake constatering is vastgelegd.
nou weten dichters in ieder geval ook weer dat ze ‘tengels’ bezitten voor het geval ze dat vergeten waren.

**Kijk**

ze palmen je in
vervoeren je naar stranden
met vloeipapieren woorden
spiegelen ze je een land van melk
en honing voor als je hen volgt

en nog voor je het door hebt
ben je half op weg en hebben ze je
hart al gebroken, in glas waar damp
zich tegen doodslaat, thermopeen
van laag rendement, dubbelglas
dat beslagen

kun je niet langer aan, alleen
voor even is er hoop gezaaid – dus kijk
vooral uit voor dichters, wees niet naïef
en verzet je zinnen, dan blijf je dichter
bij jezelf – denk je was het maar waar

loopt toch nog een keer terug
om samen naar de haaien

28-02-2026 / Cartouche

een inkijkje in het dichterschap van de dichter Cartouche – haha – nee hoor – een mooie samenvatting van thema en liedje in de taal van Cartouche – goede raad en ietsje van liefde in de twee slotregels. relativerend ook.

**is dit een dichter**

is dit een dichter
die met zachte klanken
mijn oren streelt
magnifieke metrums weeft

ik dans op dactylus en anapest
de polka wals op jazz
hij speelt de saxofoon met
losse zeden

is dit een dichter
hoe ik in zijn timbre zweef
tot hij plots een volta heeft
de voorkeur geeft aan

vrije verzen

Freda

**het gedicht een mooie verzameling van het dichterlijk DNA – het zijn vaak onberekenbare sujetten dichters freda – je hebt gelijk.**

ach ja, je ken je eige ophangen en je ken je eige niet ophangen
de wereld in de fik en de dichters maar blussen zeker

**over mijn lijk**

mankeert dit graf
een dichter
gooi ik de kuil
zelf wel vol

het schaap scheert zo
zijn eigen wol en raakt u
een dichter lichter

ml

**reve indachtig – met de touch van lerou. geestig.**

**kruispunt**

kijk uit
overstekende dichter

hij neemt voorrang

u wacht

MartinB

**Ja B weet wat een lezer nodig heeft. rust & ruimte. en het zal B niet zijn die deze ruimte niet inneemt. en voor 200 procent opvult. en wij maar wachten – op wat eigenlijk?**

Ha Pom
We solliciteren nogmaals voor je spamfolder. We haalden onderstaande voor jou naar boven, naar buiten, zet het op de schandpaal, want ‘nagelen aan’ doet te veel wee. De zon schijnt hier trouwens, hoe zit het daar bij jullie?

**opgedicht**

*hij neemt het woord*
*diep en dichter in het oor*
*bedaard als immer*
*gaat hij door met*
*sotto voce*
*in overreding*
*in overtreding*

*taal is zijn wapen*
*en uithalen zijn doel*
*tot de laatste duit eraan*
*over Panama via de maan*
*en finaal op zijn eigen conto*
*zonder iemand aan zijn broek*
*of zelfs maar ietwat echt*
*achter zijn vermeende veren*

*hij is dichter*
*in een anders huis*
*en als hij daar niet*
*meer te vinden*
*is hij wel elders*
*aan de phishing*

Hartelijk Frans Vlinderman

ha de odido gegevens boeven aan het woord in de poëzie – het is oppassen geblazen als taal het wapen is dan is uithalen dus soms te vrezen – een bijzondere kijk op het dichterschap – de dichter als voorloper van het geboefte dat erop uit is om de lezer op te lichten.

Pas op voor de mens met de pen in de hand
je verdriet wordt gestolen voor een trefzeker woord
een breekbaar kasteel wordt gebouwd van je tranen
niets blijft van jou wat niet wordt verstoord
blijf weg uit de schaduw van een vlijmscherpe pen die fileert wat je voelt
tot het bloedt op papier

Vera van der Horst

ook onze vera heeft het niet altijd op met dichters mogen we begrijpen. het is onbetrouwbaar volluk meneer zegt ze zoals onze bettie het ook al formuleerde. nee een veilig gezelschap is het niet – die dichters om je heen. toch als ik verjaardagen van vera bezoek zie ik altijd in alle hoeken en gaten van haar huis dichters zitten, hangen, drinken, roken. wel gezellig hoor.

Xander Jongejan en de facturenverzen met toegevoegde waarde

**Intern salderen mag niet van de regering**

Elke incasso verdient het ferm gedicht te worden
toeslag or not toeslag ik laat mij niet storneren
we moeten dichten over geld over credit debiteren
een aanslag reciteren rinkelrijk de markt afstruinen

transactieoverzicht verlies & winst tel uit je metrum
tot een batig saldo op je balans van lopende zinnen
en je rekening courant met aftrekbare rentevoet

de bedrijfsvoering in mijn schrijfbroek
heeft een gouden randje van kortlopend
vermogen en zat liquide middelen

met een reserve tegen winst
belast ik mijn facturenverzen
met toegevoegde waarde

Met Xander – ghostwriter & tekstschrijver

VON SOLO – Tegenwoordig is het leven van een blank hoger middenklasse gezin niet compleet zonder een hond.

Vroeger nam je geen hond als je allergisch was. Dat kon eenvoudigweg niet. Als je geen haren op je bank of tapijt wilde, geen hond. Tegenwoordig is het leven van een blank hoger middenklasse gezin niet compleet zonder een hond. Daarom heeft men uit ellende de labradoodle uitgevonden. Een hond zonder uitgesproken karakter en uiterlijk, die ook nog eens niet verhaart en geen allergie opwekt. En niet hapt naar de baas. De allemanshond.

Tennis is ook zo’n ding. Heel leuk spelletje. Van elitair aan het begin van de vorige eeuw tot quasi chique volksvermaak heden ten dage. Tot het moment, dat het eigenlijk niet meer gaat of je gewoon met de hippe massa mee wil. Dan ga je maar beachballen in een kooitje met een racket van PUR-schuim. Je noemt dat padellen. Buiten blanke middenklasse Nederlanders of wannabees beoefent niemand dat spel. We zullen maar denken, dat het roeien is met de riemen die je hebt.

Maar het kan altijd erger. Je kan ook nog met een koptelefoon op naar swingende deuntjes gaan luisteren. En in plaats van dat te doen in de trein, op de fiets of op kantoor, doe je dat op een grasveldje in het Park, in een food hal of op een festival. En dan ga je er ook nog idioot bij dansen, wat je eigenlijk helemaal niet kan. Dat doe je dan met allerlei andere mensen, die ook een koptelefoon op hebben, die er allemaal net zo mal en onbeholpen uitzien als jij en met een zelfde ongemakkelijke glimlach proberen uit te stralen, dat dit helemaal leuk zou moeten zijn. Silent disco is wel het absolute dieptepunt van gezamenlijke lolbeleving. Het absurde maakt het voor een toeschouwer nog enigszins vermakelijk, hoewel meestal enkel plaatsvervangende schaamte wordt gevoeld.

In andere tijden kende het leven soms nog spanning als je het zocht naar uitdaging en vertier. Creativiteit als er geen opties meer waren. Dan deed je stomme dingen, die onverstandig waren. Zo niet heden ten dag. Het mag niet te spannend, alles op maat, voor elke saaie zwakkeling wel wat wils. Een placebo voor een totaalplaatje. Alle vinkjes op zijn plek, zoals het hoort, dus het moet wel goed zijn. En de anderen doen het toch ook. Het tijdsbeeld is langzaam veranderd in een gecapitonneerde kamer van ‘commodities’.

Nee, beter het moment, dat de muziek uit gaat en de TL-lichten aan. Dat je daar staat met de laatste verlopen overblijvers om vier uur ‘s nachts. De scherven en plassen op de dansvloer. Je shirt, dat plakt van zweet en bier. De opgehouden hand van de uitsmijter. De kou , die je in je gezicht slaat, als je buiten komt. De zatte rit op de fiets naar huis. Alleen beats van de avond nog in je kop tot je je matras raakt en in slaap valt. Kale realiteit.

VON SOLO
DICHTER, COLUMNIST, PERFORMER EN CINEAST
Check de actualiteiten van VON SOLO op www.vonsolo.nl
Lees ook de wekelijkse column van VON SOLO op www.POMgedichten.nl

pom wolff – waarom

**we waren er toch altijd goed in**
**-als het weer eens opgehouden had-**
**om door te gaan**
**nou ja wat je doorgaan zou kunnen noemen:**
**wij hielden op om door te kunnen**

**misschien is het goed om niet te vragen**
**naar het waarom**
**omdat wat aan de oppervlakte komt**
**altijd wel een waarom kent**
**zoals je een mooi meisje ook niet vraagt**
**waarom ze zo mooi is**

dat het kon – alleen maar zo kon
en niet anders hoefde te zijn
en als het niet – dat wij dan maar niet
maar dat wij wél het alleen zó wilden

pw

Vera Jongejan – wuivend kwamen de dromen

**Sneeuw**

1

maakt onrustig
ben weer een kind

moet naar buiten
opnieuw die verwondering
dat regen wit geworden is
alles inpakt

die herbeleving
plakt zo koud aan mijn handen
oude slee met rode latjes
en voorzichtig de eerste stappen
op het brosse ijs.

2

ik bracht een laagje doorschijnend wit
aan over mijn ontwerp
de gekraste lijnen
zoals dunne sneeuw ligt over gras

en er was weer ruimte
lossere toets
en een zacht strelen

wuivend kwamen de dromen

Vera Jongejan

Ien Verrips – ze willen weten..

er wordt op mij gewacht
ze willen weten
de stoelen kraken ongeduld

ik hang mijn jas
vraag of er koffie is
de geur is oud, beducht

ze willen weten
heb ik het meegebracht
de atmosfeer zucht zorg

mijn woord biedt geen soulaas
onrust door de ruiten
grommen de honden buiten
dan het huilen

Ien Verrips

Frank van der Lecq – Waarom we niet zonder Kittens kunnen, al wist bijna niemand dat – Ziedaar een Kitten. 6 regels, AAB CCB.

Xander Jongejan wees ons van hier op de bedenker van de “Kitten” – Frank van der Lecq. Frans bood pomgedichten een inspirerende beschouwing aan over deze nieuwe door hem bedachte versvorm – en wij van hier verwelkomen graag deze dichter – altijd welkom ook met nieuwe Kittens.

**Waarom we niet zonder Kittens kunnen, al wist bijna niemand dat**

We kennen het Sonnet, de Limerick, Haiku, Rondeel
Als je al die vormen optelt, zijn het er welhaast te veel
In het woud van de poëzie staan al zoveel bomen

Waar een pianist ontroert met begin- en slotakkoorden
raken dichters de ziel met hun welgekozen woorden –
soms in statig maatpak gevat, de taille strak ingenomen

Ziedaar een Kitten. 6 regels, AAB CCB. Meer is het niet. Meer hoeft ook niet. Genoeg ruimte om een waarneming in te vatten en beknopt genoeg om impact te hebben. Maar rijmschema’s hebben wel een beetje de tijdgeest tegen. En dat is jammer want rijm, zeker eindrijm, betrekt de lezer sneller door de voorspelbaarheid van de vorm, maakt de tekst toegankelijker en beklijft beter.

Vaste-vorm gedichten liggen door de dwang van het schema op het snijvlak van kunst en ambacht. En in creatieve hoeken leveren regels weerstand op. Enerzijds uit dat zich in uitspraken als ‘in een vaste vorm kan ik mij niet vrij uitdrukken en dan word ik gehinderd in mijn expressie’. En anderzijds hoor je de woordsmeden: ‘een vrije vorm kan iedereen, maar de ware dichter kan óók hoogwaardige poëzie leveren in een vaste vorm’. Nou ja, je ziet de discussie al voor je. Zet er een paar flessen wijn tussen en je hebt een gedenkwaardige avond. Feit is dat het schrijven van een goedlopend sonnet andere vaardigheden vergt dan het schrijven van een slamgedicht.

Maar ik hoor de criticasters al bedenken, hoe zij de dichter het best kunnen krenken

Het Sinterklaasrijm ligt op de loer. Rijm kan te makkelijk aandoen en een verstoring van metrum, of een te clichématig rijmpaar trekt de aandacht naar de vorm en weg van de inhoud. Uiteraard ligt daar de taak voor de dichter om zich te onderscheiden van het kaf en nét die wending te vinden die het gedicht boven het grauw uit laat stijgen door vorm en inhoud elkaar te laten versterken. Als het makkelijk was, kon iedereen het.

Het is sowieso voor iedere dichter de moeite waard om af en toe eens ‘ambachtelijk’ te dichten. Tijdens een poëziecursus die ik een jaar geleden volgde, was er een huiswerkopdracht om een sonnet te produceren. Met kwatrijnen, terzines en volta en al. De troepen morden; dat is niet het soort poëzie waar we mee bezig wilden zijn. Maar toch, een week later bleken er puike sonnetten geproduceerd. De vorm ondersteunde duidelijk de inhoud, en het bleek dat de meesten van onze groep het ambacht best aardig beheersten. Met voor mij persoonlijk als onverwachte bijvangst dat het ook hielp bij het verbeteren van mijn vrije gedichten. Je wordt gedwongen langer te schaven en elk woord kritisch te benaderen en niet te snel genoegen te nemen met wat er voor je ligt. Als je dat als grondhouding gebruikt wordt je werk daar beter van, ook in een vrije vorm.

Maar waarom dan nu een nieuwe vorm als er al zoveel bestaan? Wat voegt de Kitten toe?

Welnu, soms heb je als dichter een idee. Een losse waarneming. Niet genoeg om een heel uitgebreid bouwwerk omheen te dichten, maar wel interessant genoeg om vast te leggen. De Kitten is daar een goed vehikel voor. De vorm werd geboren uit een bijeenkomst van het kleine maar dappere dichterscollectief de Poëziepoezen waarin we lang spraken over de vraag ‘te rijmen of niet te rijmen’. Hoe houd je het klein, speels, nieuwsgierig? De naam Kitten lag voor ons Poëziepoezen toen voor de hand.

De kunst ligt bij het spaarzaam gebruik van de taal. De Haiku is daar natuurlijk het meest populaire voorbeeld van. De Kitten geeft iets meer ruimte om een lijn op te bouwen, maar eist veel zorgvuldigheid. Je moet keuzes maken en op het metrum letten want anders heeft het geen kracht. En als je eigenlijk niets te zeggen hebt, komt er ook niets waardevols uit. Met zo weinig ruimte kun je er niet wollig omheen ‘dichteren’. Het filtert je ideeën genadeloos maar het laat een goed idee ook heel krachtig tot uiting komen en het rijm leidt bijna automatisch tot een melancholisch of filosoferend eindresultaat. Mits goed uitgevoerd natuurlijk, maar dat spreekt voor zich. Ik kan iedereen die vastzit in haar of zijn werk alleen maar aanraden om een nestje Kittens te gaan schrijven. Je hebt 6 regels, benut ze goed en neem geen genoegen met de eerste versie.

In mijn hoofd was dit bos veel groener
We moeten het vandaag met bruintinten doen, er
liggen bladeren op hopen waarin merels wroeten

Zwammen klampen zich vast aan vermolmde bast
Een hert vlucht weg door onze komst, verrast
zwijgend luisteren we naar de ritsel onder onze voeten

Frank van der Lecq

Blue Monday – over de nieuwe partijleider die de grootvaderlandsche eer ten deel valt, de reïncarnatie van de kapper van Leni Riefenstahl te hebben opgespoord.

wij van de pom kregen een aanbod dat we niet konden weigeren. het aanbod: ‘maandelijkse column voor pomgedichten’ – de voorwaarde: ‘een pseudoniem als het maar niet naar mij is te herleiden’ – in wezen een geweldig eerbetoon aan de pomsite – een maandelijkse bijdrage van een literaire grootheid – en ik overdrijf niet – u zult de kwaliteit van de tekst aflezen – tsja welk niet herleidbaar pseudoniem zullen we kiezen? we kiezen BLUE MONDAY – elke maand dus op een maandag BLUE MONDAY op uw pom – vandaag de tweede!

**Blue monday**

Het zal de oplettende kiezer niet zijn ontgaan: in het kielzog van Wilders’ afbrokkelende kiesveestapel kon de partij van Neerlands boreale sneeuwschuiver zijn plaats in het spectrum van de miskenden en hopelozen deels innemen. Helaas gaan de *Fahnen* niet *hoch* en worden de *Reihen* niet *fest geschlossen* met voornoemde poederneus als vaandeldrager, want dan waren twee zetels het hoogst haalbare geweest. Nee, er waait een frisse wind door het het Forum voor Demagogie, in deze darkroom voor doorgesnoven corpsballen en hooligans is nu een vrouw aan het roer.

De nieuwe partijleider valt de grootvaderlandsche eer ten deel, de reïncarnatie van de kapper van Leni Riefenstahl te hebben opgespoord. Alleen daarvoor heeft ze al een ijzeren kruis verdiend, hoewel een vluchtige blik op haar kapsel de verdenking voedt dat haar kruis sowieso bij Krupp is geproduceerd.

We zien een vrouw die, omringd en geliefd door vooraanstaande Europese neonazi’s, bij ieder orgasme – je weet wel wat – schreeuwt. Als Alice Weidel een liefdeskind met Hermann Goering had gebaard – wat je als lesbienne al niet over hebt voor de toekomst van Duitsland – zou Lidewij de Vos *im Stechschritt* uit de *Reichslenden* zijn gemarcheerd. En de nieuwe wind? Die ruikt naar de scheten van het voormalig kopstuk na een avond stevig doorhalen op *boeuf ketamine*: bruin.

Voor de laatste zevenendertig linkse kiezers doet het er verder natuurlijk niet toe welk etiket de laatste resten solidariteit uit de samenleving gaat slopen. Geert, Lidewij of DJ Jopie… Zij maken de muziek waarop Yesilgöz danst en met haar ook de toekomstig premier en zijn liefste Bontebal. En de hardwerkende Nederlander? Die blijkt eens te meer een dom rund dat voor de zoveelste keer zijn eigen slager heeft gekozen.

*Blue Monday*

Anke Labrie – een avond Ramses nog met jou

Anke stuurde nog net op tijd in voor de zondagochtendwedstrijd – Frans Vlinderman vandaag onderscheiden met virtueel goud voor zijn niet te overtreffen – onovertroffen gedicht – ik was weer eens te vroeg met het afsluiten van de wedstrijd die geen wedstrijd is. het was de regen. de regen hield op rond 10 uur. tijd voor een wandelingetje – vandaar. met excuus natuurlijk – genieten we vandaag toch van het mooie gedicht van Anke.

een avond Ramses
nog met jou
zo jong en zo verliefd
ook Liesbeth leefde nog

zwaaide hij echt naar mij
toen ik uitbundig klapte
of naar jou
die zijn cafeetje vaak bezocht

in een oude agenda
een van zijn teksten
‘alles gaat fout vandaag
maar we leven nog’

‘je móet toch door’
ik kon het niet meer horen
toen jij er plotseling niet meer was

schilderijen en gedichten
hoe wankel ook
ik wílde

anke labrie

Frans Vlinderman wint de enige echte virtuele ook bij tegenslag heerst de liefde – trofee op pomgedichten.nl

dank weer aan alle inzenders – de woorden van hoog nivo deze week en die werden dan ook nog eens overtroffen door de woorden van Frans Vlinderman – dank allemaal voor de gedichten met een gouden rand – dank aan Frans Vlinderman voor het gouden gedicht – met die enorne zeggingskracht. de commentaren leest u onder de gedichten. een mooie zondag!

Goeiemorgen, Pom
Zondagopdracht afgelopen vrijdag gelezen, tot mij genomen, laten inzinken, verzinnebeeld jezelf eens in het verdriet, in het afscheid, in de pijn van de combinatie, zullen we eens iemand missen? Ik stuur je een nieuwe telg van mijn man-reeks (meer dan 20 regels, maar ach), we groeten jou en de wereld ermee 😉

**IM-man**

*volg mijn voorbeeld*
*je woorden snoeren me*
*nog steeds de keel dicht*
*telkens ik vergeefs probeer*
*exact datgene ook te doen*
*waarvan ik nog altijd denk*
*zou het dat zijn wat je toen*

*de dagen zijn onderhand*
*jaren, zijn decaden, zijn*
*wat ze al waren vooraleer*
*het besef ervan ingesijpeld*
*al lijken de lijnen te zeggen*
*ingeslepen, met diepten die verhalen*
*over het schier oneindige malen*
*van een bek vol tanden*
*telkens weer*
*stuk*

we spreken elkaar nog
toe, dan lijk je te luisteren
en knik je in mijn hoofd
of is het met, we verwarren soms
wie nu wie en hoe dat zo ver dan
maar evengoed mis je mij
als ik weer maar eens
het volgen vergeten
op een ander spoor
nieuw aas uitgelegd
verbaasd sta te kijken
hoe jij in stille fluister
iets in me mompelt

dat heb ik toen
toch niet zo

Hartelijk, Pom, en geniet van je zondagfeest, wij doen dat ook, nu het onder woorden gebracht – waarvoor dank!
Groet-je,
Frans V. —
http://vlinderman.blogspot.com

een waarlijk prachtig epos met een enorme zeggingskracht – met smartelijke uithalen van pijn en overlevingsdrang – precies daarvoor hebben we dichters in de lage landen – hebben we dichters voor uitgevonden – frans overstijgt het particuliere hier door een gedicht met algemene geldigheid te schrijven voor ons allemaal – want wie kent deze pijn niet?

*de dagen zijn onderhand*
*jaren, zijn decaden, zijn*
*wat ze al waren vooraleer*
*het besef ervan ingesijpeld*
*al lijken de lijnen te zeggen*
*ingeslepen, met diepten die verhalen*
*over het schier oneindige malen*
*van een bek vol tanden*
*telkens weer*
*stuk*

prachtig! GOUD!

Frans Terken – er schittert hartverwarmend leven
Magda Haan – alsof het bij het leven hoort
Rik van Boeckel – de liefdevolle werkelijkheid
Ien Verrips – het olympisch goud
Rob Mientjes – finish in zicht
Max Lerou – dit donker is haar donker
Cartouche – mijn liefste
Frans Vinderman – zou het dat zijn wat je toen

met dank aan hannelore bedert en ramses natuurlijk voor de inspiratie deze week – wie wint de enige echte virtuele ook bij tegenslag heerst de liefde – trofee op pomgedichten.nl?
verder behoeft het thema van de zondagochtendwedstrijd deze week geen uitleg – er is geen rangorde in verdriet – u kent de regels: gedichten niet te lang svp tenzij noodzaak – 20 regels is genoeg – insturen voor zondag 10 uur 30. stuur in op het u bekende gmail.com adres van pomgedichten@ – of benut de blauwe contact functie boven aan pagina. of laat onder dit item een reactie achter -ik zorg er voor dat uw gedicht in het item wordt geplaatst. commentaar als altijd verzekerd.

gedicht voor hannelore

ik zal eerlijk zijn hannelore
ik had nog nooit van je gehoord
je hebt duizend liedjes gezongen
mogelijk nummer een gestaan

maar vandaag
een dag na die zeventiende februari
toen zijn stem in jou verdween

lees ik over het standbeeld van liefde
dat je hebt opgericht
het standbeeld voor stijn

pom wolff

De “Wij zullen doorgaan”-versie van Hannelore Bedert draagt een jaar na het overlijden van haar man Stijn, een stevige extra lading. Niet alleen ‘blijven doorgaan’ in tijden van corona, maar ook ‘blijven doorgaan’ wanneer het leven je tegen de grond heeft willen slaan. Blij dat Hannelore na een jaar de courage had om terug muziek op te nemen. Met meerdere stemmen, omdat alleen toch maar alleen is. Zelfs in afzondering.

Share This:

Share This:

Share This:

Share This:

Share This:

Share This:

Share This:

Share This:

Share This:

Share This: