
om het lijf
berg kleding
waarin diep weggedoken zit
vermoed ik een gezicht
in barre teruggetrokkenheid
muisje weggekropen- pak mij niet
of klompje ijs – wil niet smelten
en hoe koud kun je je voelen
in verkrampte handen ligt het schermpje
jouw schraletroostmachientje dat je vingert
nu licht je zelfbeeld even op
VERA JONGJAN


























