pomgedichten.nl – Pagina 73 – Pom Wolff – gedichten – nieuws

15/11 en 22/11 en 29/11 eerbetoon aan tangozanger Juan Tajes – met oa de zeven bomen in FUENTE VAQUEROS

Rik van Boeckel meldt

Hallo Pom
Deze weken is er in het Pianola Museum in Amsterdam een eerbetoon aan de Uruguayaanse tango zanger, dichter en acteur Juan Tajes die november 2023 overleed. Ik heb o.a. met hem in de GlobalLorca groep gespeeld met toneelwerk en poëzie van Federico García Lorca.
Ik heb er ook eigen poëzie in combinatie met percussie aan bijgedragen zoals Yemayá, **Zeven bomen in Fuente Vaqueros** en Magische liefde . Volgende week vrijdag neem ik er deel aan. En ga deze gedichten ook voordragen mezelf begeleidend met percussie.
Zeven bomen in Fuente Vaqueros staat in mijn reisboek Muzikale reizen van Portugal naar Finland bij het hoofdstuk GlobalLorca vanuit Buenos Aires, Spanje en Cuba naar Zwitserland.

Met dichterlijke groet
Rik van Boeckel

**ZEVEN BOMEN IN FUENTE VAQUEROS**

Zeven bomen in Fuente Vaqueros
vertellen een verhaal
zeven bomen aan de Paseo de Prado
leiden naar de straten met namen van dichters
naar Poeta Antonio Machado
naar Poeta Pablo Neruda
naar Poeta Federico García Lorca numero cuatro

takken wijzen naar Federico’s wieg
zijn geboortebed en dat van Francisco
de sleutel in de deur
‘la llave esta en Cuba con los negros’,
de klank van oude gitaren klinkt
het leven is een droom
en de theaterkar van La Barraca rijdt,
rolt over oude Spaanse straten,
zie Federico in zijn doorschijnend zwart kostuum,
zie de zwarte hoed met sluier op zijn hoofd
zie hoe hij de dood speelt als een levende

hier ben ik don Federico,
heb je bij wijze van spreken een hand gegeven
heb je zien dansen langs symbolen uit de Vega
heb je schaduw gezien in Fuente Vaqueros
heb de piano gehoord
en de bloemen in de vaas begroet
de tafel waaraan je at
de stoel waarin je nu niet zit

kijk, daar loopt een heel oude man
ik zie een kleine jongen
huid van honing
nu met rimpels van de tijd
slank als Cubaans suikerriet
haar van donkere aarde

de jongen danst op de bulería,
de seguiriya een sevillana
ze zwijgen nooit de castagnettes
aan de vingers van de vrouwen
ze ritmiseren passies angsten beelden en rijkdom,
de tijd tussen toen en nu

zeven bomen in Fuente Vaqueros
waren getuige reciteren gedichten
als waren het takken elk blad een woord,
levendige letters vastgeklonken aan bellen
rond de kuiten van zingende zigeunerinnen

zeven bomen vertellen een verhaal
hoe de oude man danste met één van hen,
heeft Federico hen gezien
later in de grotten van Sacromonte
voorbij Granada’s Albaicin

zie ik die oude wel
is het niet die jongen daar
zittend in een hoek met zijn vergeelde schrift

zeven bomen in Fuente Vaqueros
lezen de middag dat Federico en Francisco
broederlijk over de Paseo wandelen
lang voordat de geboortestraat
voor altijd zijn naam droeg.

Rik van Boeckel

Karlijn groet de vrijdag – weet je

**weet je**

je bent een mens
van grote woorden
maar liefde
maakt klein

weet je
een beetje
is soms heel
veel

en heel veel beetjes
vormen een geheel
groot genoeg voor mij
om van te houden

Karlijn groet

BTW verhoging van tafel! Aktie van Pieter Stroop van Renen en Boris Kanen geslaagd

felicitaties van de site pomgedichten aan de helden Pieter Stroop van Renen en Boris Kanen – aksieleiders – die als eersten in de maand juli van 2024 samen met tal van dichters en cabaretgrootmeester Freek de Jonge op IJBURG de aanval openden op het afbraakbeleid van wat zich momenteel de regering noemt. en naar vandaag blijkt met succes!

een land dat zijn dichters niet eert zal meer dan lijf en goed verliezen dan…

VON SOLO over een typisch voorbeeld van iemand, waar je niet op zit te wachten.

Maandagavond zat ik samen met een vriend in onze favoriete Ierse pub om zijn verjaardag te vieren. Een goede reden meteen de week te starten met een lekkere pint. Wat later op de avond was er levende muziek van een man met een gitaar. Het was een zeer ontspannen avond na een inspannend weekend en een drukke werkdag. De pub straalde de warme tijdloosheid uit, die ze altijd al had uitgestraald. Na een paar glazen zaten we over en weer verhalen op te halen. Goede tijden. Naarmate het later werd, werd het onverwacht wat drukker. De verlaten vogels van de maandagavond nestelden zich als een koekoek in ons gemoedelijke nest.

Er stonden een aantal mensen naast onze tafel die wat wilden bestellen aan de zijkant van de bar. Eén van de mensen zei wat tegen mijn vriend en ze raakten los in gesprek. Ik bekeek de conversatie van de zijlijn. De man zag eruit als een soort Arabier of Italiaan. Niet het type, dat je meteen in een kroeg verwacht op maandagavond. Hij was net terug van een cruise, zei hij. Nadat mijn vriend verteld had, dat hij jarig was, vertelde de man, dat hij ook jarig was. Hij gaf aan ook best te willen bewijzen en greep bij wijze van daadkracht al naar zijn portefeuille. Waarop mijn vriend aangaf dat dat niet nodig was en dat we dat wel wilden geloven. Hij trakteerde mijn vriend ook prompt op een biertje. Ik was blij, dat ik nog een bijna volle pint had staan, want deze kerel stond me niet aan. Hij ging breeduit vertellen, dat dit zijn eerste biertje in jaren was. Nu precies op dit moment. Ik begreep niet, waarom deze man deze zaken allemaal vertelde en was blij, dat de muziek weer begon en hij op een bankje achter ons ging zitten. Toch had hij mijn moment van rust verstoord.

De volgende dag liep ik mijn gedachten nog eens na over dit voorval. Het is een typisch voorbeeld van iemand, waar je niet op zit te wachten. Het overkomt me mijn hele leven al, dat mensen zich te pas en te onpas opdringen en zo inbreuk maken op mijn comfortabele ontspanningsmomenten, net wanneer je ontvankelijk bent voor positieve inbreng, brengen zij de ‘slechte vibraties’. Er zit een patroon in, net als bij telefonische verkoop. Het lijkt of ze het ruiken. Het begint altijd met een schijnbaar onschuldige vraag. Vervolgens volgt er een mededeling of een stelling, die absoluut twijfelachtig is, maar die je niet tracht te ontkrachten uit een soort goed fatsoen. Het betreft echter meestal wel een leugen. Deze nare persoon doet dit bij wijze van openingsbod. Hoe groter de onwaarschijnlijkheid, die je bij het begin van het gesprek aanvaardt, hoe groter de kans dat je nog mee zal gaan in veel absurdere dingen later in het gesprek. Verachtelijk.

Uiteindelijk zijn we in dit leven allemaal maar tijdelijk op bezoek. Dan kun je maar beter zorgen dat je een gewaardeerde gast bent. Maar er zijn manieren om te zorgen dat je er niet meer welkom bent. Dat niemand je nog vreet en je overal wordt uitgekotst. Misschien was die kerel in de pub echt wel jarig. Dan was het een trieste toestand, waarvan ik het echte verhaal erachter wel had willen horen. Maar bij sommige mensen weet je gewoon niet, of ze juist daartoe, nog wel in staat zijn.

VON SOLO
DICHTER, COLUMNIST, PERFORMER EN CINEAST
Check de actualiteiten van VON SOLO op www.vonsolo.nl
Lees ook de wekelijkse column van VON SOLO op www.POMgedichten.nl