YAYA op de vrijdag over vertrouwdheid die geen vragen stelde


Hoe je ziek werd. Toen ik je net kende. Zo ziek. Nachten. Wij. Samen. In een vertrouwdheid die geen vragen stelde. Hoe het nooit veranderde. Wij. Zijn tien keer samen geboren.

Een kast. Vraag toch om hulp zeg jij. Een kast op de badkamer vloer. Jij wijst naar spijkertjes. Ik sla. We zeggen niets. Niet nodig. Niet nodig. Niets nodig. Niets meer dan dat. Klap het raam open. De rode daken. Mooi. Zeg jij. We roken. Gooien peuken in de dakgoot. Ik voel me zestien. Zorgeloos. Een gewone dag. Met glans.
  
YaYa

Share This:

Andrea van Herk – vrij

Ha Pom,
Ik twijfelde…maar hierbij vanaf Texel de overdenking van de dag.
Liefs,
Andrea


LANGS VELDEN EN NIEUWE WEGEN 

Tussen de velden van het verleden zie ik haar
een vrouw die ooit hield van een jongen
een vrouw geworden wie ze misschien toen al was.

Woorden, herinneringen, flarden van gedachten
de altijd maar terugkerende vraag:
wat achter te laten en wat te doen bij afnemend tij?

Hoe verhoud je je tot alle veranderingen
Hoe schrijf je over dat wat niet valt te verklaren
Hoe laat je los en houd je hem ook stevig vast?

Misschien is het de liefde, de vrijheid,
misschien zijn het de sterren die hier neerdalen en fluisteren
“Laat maar gaan meisje, zo is het goed,
alles kan en mag.”


Andrea van Herk


–>
sommige dichters lijken te dichten zoals ze praten. Andrea is een van die dichters. maar zo is het niet – hoe gewoner de taal in een gedicht hoe moeilijker de woorden gekozen uit de vele woorden. wat is er van die vrouw geworden vraagt de dichter zich af – en ze geeft de lezer ook een antwoord – ze is geworden wie ze was – nou ja dat vermoedt de dichter.
en hoe te handelen bij afscheid nemen van wie je lief is of lief was. ik denk dat de niet geoefende lezer hier het gedicht inkruipt. goede raad is altijd duur. de dichter weet het ook niet precies – misschien is het de liefde  – misschien weten de sterren wat raad. Andrea van Herk weet in de door haar genoemde onzekerheden woorden van  troost te leggen voor de lezer die het heel vaak ook niet weet.

Share This:

Amber Helena Reisig verzoekt

Amber Helena Reisig, Martin Beversluis, Martin Aart de jong, Bjorn van Rozen, Mike Platenkamp en Pom Wolff verenigden zich een aantal jaren geleden onder de naam HONGERLIEF – we traden een paar jaar her en der in het land op, we hadden mooie uren. ik was vaker deelgenoot van dichtersgroepen – zo was er ooit de legendarische DE RESIDENTIE – als je dat binnenkreeg dan was het festival wel geslaagd. HONGERLIEF – geheel in de tijdgeest van toen – was liever. Amber Helena wil ambtenaar van het jaar worden – ik vond van haar een gedicht over de wereld uit 2015 – en zie en lees hoe aktueel!

De beste ambtenaar is een dichter!

Share This:

Ganate verzorgt poëzie voor iedereen – ook in Buitenveldert

2025 Amsterdam Zuid | Buitenveldert – Granate

Share This:

Vera Jongejan eindelijk aangekomen en gearriveerd


De het-is-de-hoogste-tijd dressuur
erin gestampt door iemand met een zweep
in een zogenaamd geliefde kindertijd

waarin het polshorloge een cadeau was
bestaan moest worden opgewonden
doel, streven, stress

en nu ik mijn tijd gehad heb
blijf ik steeds steken 
waar ik toevallig aangekomen ben
bevangen door gevoel

geheugen wijkt 
de trekharmonica klapt dicht


Vera Jongejan

Share This:

pom wolff – eyegasm


eyegasm

als je een droge bek gekregen hebt
van het dichten
kom naar me toe, zei ze
ik ben altijd op zoek naar ranzige poëten

wacht een woord dan gaan we naar de diepte

we nemen elkaar, we nemen de bus
desnoods een bus die scheef hangt
van verkeerd uitgepakte vruchtbaarheid
een collectebus

pw

Share This:

Ien verrips over ontberen


hoe jou missen ontaardde 
in ontberen
ik weet nog
toen je terugkwam
-niets had je meegebracht-
je lach hetzelfde je stem
niets was er anders
alleen verlangen 

oktober 2025
Ien Verrips

Share This:

pom wolff – vroeger


VROEGER
 
er is iets in de nacht geslopen
dat zich nog niet benoemen laat

vroeger had je films met witte spoken
glazig trillende ogen – ineens kwamen ze een hoek om
of opa die opgebaard lag in de gang
die had er ook een handje van
je deed de huiskamerdeur open
en daar lag opa

ja vroeger
toen de melkboer nog losse melk bracht
zonder op opa te knoeien
vroeger was alles overzichtelijk
opa kende zijn plaats
je had altijd melk
en je wist van wie je zusje was

pom wolff

Share This:

Rob Mientjes – Mien Haiku’s – gedichten van de Poespas en de Weemoed én Het zijn dat ooit was – de recensie



 
Een droom kwam uit. De eerste dichtbundel van Rob Mientjes. Zestig haiku’s geschreven tussen 2018 en 2023. Een selectie uit een archief van 1500 haiku’s. Geïllustreerd met zestig natuurfoto’s gemaakt tussen 2013 en 2023 in de omgeving van Helmond. Een haiku is een Japanse dichtvorm van drie dichtregels met respectievelijk 5 – 7 – 5 lettergrepen. Kleine verhaaltjes met diepgang, humor, ernst en zen. Associatief en kleurrijk geschreven. Rob Mientjes (1963) woont en werkt in Helmond en schrijft
 Mien weblog.


 
Rob Mientjes – Mien Haiku’s – gedichten van de Poespas en de Weemoed én Het zijn dat ooit was

en zo luidt de recensie
 
EEN zomerse LENTEBUNDEL – Een boekje om blij van te worden. Het overkomt mij niet vaak maar ik heb nu al een keer of drie de bundel van Rob Mientjes door mijn handen laten gaan – letterlijk gebladerd – op alle linker pagina’s natuurfoto’s geschoten door de dichter – echt om blij van te worden. Ik houd helemaal niet van natuurfoto’s maar deze zijn een lust voor het oog. we lezen in de verantwoording dat de foto’s door de dichter gemaakt zijn in de buurt van Helmond – ik overweeg om Amsterdam Amsterdam te laten en te verruilen voor Helmond.  Een impulsief moment –  natuurlijk ga ik Amsterdam niet uit dat begrijpt u ook wel. hoe dan ook – een prachtige foto bundel – met meer dan 60 kleurenfoto’s – en dan moet je de haiku’s nog doen. ook een stuk of 60. eigenlijk moet ik Jeanine Hoedemakers – de brabantse koningin van deze dichtvorm raadplegen voor een ter zake kundig vormoordeel – maar ja die woont niet in Amsterdam – dus u moet het mij doen. en voor wat betreft de inhoud bent u bij deze romanticus aan het goede adres.
En het rare is – hoewel ik ook niets met Haiku’s heb – lees ik ze naast de foto’s en kikker er helemaal van op. En toch is het niet alleen de lol – het lollige – de woordgrap – vrolijkheid ten top zo af en toe –  de poespas die we voorgeschoteld krijgen:

Poespas vergeten
ze mag dus niet naar binnen
kattenluik blokkeert
 
Langzaam maar zeker bereidt de dichter ons in deze bundel gedichten een heerlijk maal aan poëzie –  doortrokken van toegepaste mooie en voor de ware romanticus heerlijke romantiek – die mij erg bevalt. En het nagerecht is ook in orde  met een aantal – maar net niet te veel – en gelet op de pracht van de foto’s toch zeer toepasselijke – hoe zeg je het – de mens omarmende poëzie.
 
De kist zwart gekleed
kwetsbaar donker als de nacht
gedragen door vrienden
 
ik herlees en herlees en de woorden worden steeds mooier.  Ik herlees ‘Mien Haiku’s’- gedichten van de Poespas en de Weemoed én Het zijn dat ooit was.
 
 
pom wolff/4 mei 2023

Share This:

helaas

helaas kan de zondagochendwedstrijd deze week geen doorgang vinden i.v.m. familieomstandigheden. we hopen maandag weer de site te kunnen openen. goed weekend!

lieve jan rot ik zoek je even op, had je denk ik niet gedacht, wat is pomgedichten nou – jij was te groot voor pomgedichten – geboren makasser in 57 was je,  dood in 010 ben je, een dikke drie jaar geleden alweer. net geen aow ook dat nog.  hier in amsterdam zuid leef je weer even op met dat prachtnummer van jou – zo troostrijk ook dank je wel – soms moet je oud worden om dingen goed te begrijpen. ik kan jouw –  wij zijn er nog –  wel 100 keer achter elkaar draaien –  en vandaag in het bijzonder – maar dat is privé – gelukkig ze is er nog!

vandaag wil ik even naar jou zwaaien. zeg ik je dat ik vandaag dit door jou gezongen prachtnummer – eindelijk echt begrepen heb. wil ik je voor bedanken.  van mij had je mogen blijven.

pw

Share This: