de eilanddichter Texel die ze daarachter ook wel ROOP willen noemen heeft er zijn best op gedaan. een cursus sociale omgang in 35 wekelijkse te volgen lessen heeft vruchten afgeworpen. les 30: ‘hoe feliciteer je iemand met zijn of haar verjaardag?’ met een voldoende afgesloten. de eilanddichter schrijft: ‘hiep hiep’. nou keurig hoor.
uiteindelijk heeft de cursusorganisatie aan de dichter geen diploma kunnen uitreiken. dichter heeft slechts 1 van de 35 lessen met een voldoende kunnen afsluiten. lezen we in het rapport van de eindexamen commissie – daar komt bij dat dichter niet meer de dingen en de mensen uit elkaar houdt, in een zeer ernstige mate vergeetachtigheid toont, met name in zijn poëtische werken of wat daar voor door moet gaan. dichter begint vaak aan een gedicht maar de eerste regel is nog niet helemaal uitgeschreven of dichter weet al niet meer waar ie mee bezig is. aldus het eerlijke rapport van de commissie eindexamen sociale omgang. ook in een van de hoogtepunten van eilanddichters poëtisch oeuvre – het gedicht ‘hiep hiep’ is de dichters alzheimer direct aanwezig: ‘schat (..) hoe heet ie…’ – ja zo gesteld dan weet schat het natuurlijk ook niet – lezen we in het eindexamenrapport. en was het vandaag of was het nou gisteren vraagt de dichter aan de lezer in de zelfde eerste strofe. dichter is de weg kwijt.
hiep hiep
schat is hoe heet ie
nog jarig vandaag
of was dat gisteren
die zondagochtendmaf
met zijn gedichies
en commentaar verzekerd
die in de vu lag
met terminale guigelton
en met geile woorden
het personeel bepotelde
hij is nu dertig kilo
met pensioen en zijn naam
ben ik kwijt maar als jij hem spreekt
feliciteer hem dan ook van mij
Rp
in amsterdam feliciteren we dichter ROOP met het behalen van de voldoende voor les 30 in de cursus. bij deze felicitatie willen wij wel aantekenen dat het volkomen onbegrijpelijk is waarom de commissie heeft gemeend een voldoende uit te reiken aan de dichter voor les 30:. ‘hoe feliciteer je iemand met zijn of haar verjaardag?’ dichter raakt volkomen verdwaald in zijn eigen eerste strofe – dichter weet niet wie hij dacht te moeten feliciteren en weet ook eigenlijk niet waarom. tijd plaats en persoonsbesef zijn bij dichter volkomen afwezig.
je kunt ook zeggen dichter weet van voren niet dat en hoe hij van achteren leeft. dichter kan beter opgenomen worden en goed verzorgd. een regelmatig dag en nachtritme opgelegd – pilletjes erin tegen alle vermeende angsten in de wereld om de dichter heen. tegen zijn angsten en de wartaal – zo spreekt dichter over ‘terminale guigelton’ – ik heb het even nagetrokken in de medische wereld is de virusvariant guigelton volkomen onbekend en er is ook nog nooit iemand gestorven aan die ziekte.
voorts een slabbetje op dichters schoot tegen het kwijlen bij het voederen.
 straat.){kind=link}
