en nieuwe zomergeluiden van Rik van Boeckel én van Elbert Gonggrijp én van Magda Haan
ik bedank de dichters die de zondagochtend ‘wedstrijd’ – wie wint de enige echte virtuele …. trofee op pomgedichten? het afgelopen dichtseizoen tot iets heel bijzonders wisten te maken met hun bijdragen. voor nu geldt de zondagochtend zomerpauze. stuur rustig een gedicht in – ik kies en publiceer dan voor de zondagochtend één gedicht – ‘het gedicht van de week op pomgedichten’. wie schrijft het tweede echte virtuele gedicht van de week op pomgedichten? u kent mijn smaak – die vreselijke hang naar lichte en ook zware romantiek. u kent de regels hier: links heeft voorrang – gedichten niet te lang svp tenzij noodzaak – 20 regels is genoeg – . stuur in op het u bekende gmail.com adres van pomgedichten@ – of benut de blauwe contact functie boven aan de pagina. of laat onder dit item een reactie achter – fijne vakantie!
Omringd door zomer
De zomerwind waait tegemoet
lente laat een leegte achter
de volle tijd van het rare jaar
haalt verleden in met een klap
richting lange langzame zomer
goed voor de nietsnut en de dromer
het verse normaal is aangebroken
de nieuwe gezelligheid neemt de tijd
wolken drijven eenzaamheid weg
naar een donkere stip achter de horizon.
Rik van Boeckel
3 juli 2020
Terloops
Als een tuin die met je meedenkt, kansen uiteenzet,
nieuwe antwoorden met je uitvindt, antwoorden die je was
vergeten – ik kon ze hebben gemist – in grove lijnen,
een veranderlijk gezicht, een uitgelezen heden –
waar ik mij thans bevind –
een weloverwogen onderkomen. Hij was er om uitvoerig
bij stil te staan – hij gerust je, sust je de toevallige vlinders,
hommels, bijen. Dit zegt hij terloops terzijde –
dat ik altijd verder zal gaan ook al behoud ik
mijn vele vragen –
Elbert Gonggrijp,
Egmond aan den Hoef,
vrijdag 3 juli 20204
Mijn zomergedicht:
zeevlam
het zand voelt nog warm
in dichtgeknepen handen
ze mist de verkenning van
de waterwegen van haar hartstocht
hun minnespel in zomerzand
de zon brandt op hun blote lijven
dansen in zee bij ondergaande zon
schuim en zand tussen de tenen
handen die overgaan in genot
prikkels langs haar benen
de lieve woordjes, beloftes op
de golven van het spel
haar ogen wijken
zeevlam stijgt op
het zand ontglipt
aan haar vingers
© Magda Haan
Groet
Magda Haan
 schalks met quasi-diepzinnigheid doorweven.”){kind=link}