
De geur, de schaduw
in het oude huis
de kamer, de zon
die er naar binnen viel
waar ie z’n moeder
hoorde zingen
totdat er mannen kwamen
een auto en ook een vrouw
toen zijn moeder
en hij zijn moeder
nooit meer zien zou
nog altijd slaapt ie
met z’ n rug naar het leven
dat hem zo’n pijn deed
die levenslange leegte
een wrede droom
en de wereld een fantoom
Peter Posthumus























