‘Doe maar gewoon, dan doe je al gek genoeg. Als je voor een dubbeltje geboren bent, wordt je nooit een kwartje. Je moet gewoon onderaan de ladder beginnen.’ Veel Nederlandser krijg je het niet. Het zijn voorbeelden voor de wereld. Het zijn echter allemaal uitspraken, waar ik vanaf mijn prille jeugd niet in geloofde. Het zijn namelijk leugens. Heel Nederland is een leugen. Het is namelijk een reclamespotje. Onze trotse natie is een marketing instrument. Laten we de uitspraken stuk voor stuk eens ontleden. Doe maar gewoon. Kortom, wijk niet af. Je bent voor een dubbeltje geboren, dus maak je niet de illusie ooit met de Euro clan mee te mogen doen. En de ladder, dat is het keukentrapje dat we je aanreiken. Echte mannen nemen de lift. Het zijn allemaal uitspraken om het volk braaf en gezapig te houden.
Intussen heeft zich een staatsapparaat opgetrokken waar Stalin zijn vingers bij zou aflikken. Je kunt niets officieels meer regelen zonder dat via een digitale app met drieweg identificatie te doen. Je locatie is binnen de stedelijke gebieden op elk moment te volgen. Met niet traceerbaar contant geld betalen wordt langzaam steeds onmogelijker. Elke grote stad beschikt over een groot contingent toezicht-hiwi’s annex para-politionelen die nu ook langzaam onder de ‘verdedigingswapenen’ mogen. Dit leidt alles wonderwijl niet tot Noord Koreaanse toestanden, omdat we ons aan de stelregels van de Nederlandse bescheidenheid houden. Maar het is als Staat wel fijn om achter de hand te hebben, voor het geval dat. Je kan de toekomst maar beter een stap voor zijn.
Nederland is binnen de Europese Unie en de westerse wereld verworden tot de ‘flagship store’ van het totalitair neo-kapitalisme. Alleen fossielen als Baudet ageren er nog enigszins tegen onder de verkeerde voorwendselen. En hij krijgt dan ook net voldoende tijd zichzelf hierin publiekelijk belachelijk te maken, zodat andere critici wel twee keer na zullen denken voor ze met hun mening op de proppen komen. Het is politiek gezien in dit land niet meer de vraag wie mijn vrienden zijn. De vraag die rest is wie de vijanden zijn, die ik nog het meest graag heb. Waar kapitalisme en communisme, fascisme en socialisme, markt en overheid, oud en nieuw geld, democratie en algoritmes elkaar gevonden hebben in een perverse dodendans, is die keuze eigenlijk al niet eens een keuze meer. Het is je lot af te wachten. Daartoe dwingen de omstandigheden je wel, of je kiest er vrijwillig voor.
En ik weet het. Ik mag niet klagen vanuit mijn riante woonstede, met mijn vaste baan en nooit geen ellende gekend. Ik moet maar gewoon mijn smoel houden, want anders pas ik niet meer in het plaatje en mag ik blij zijn, dat we niet in Rusland wonen, want daar was ik al lang de kelder van het Lubyanka in verdwenen. Ik snap het gewoon niet. Dus bij deze. Al het bovenstaande is subversieve onzin, geschreven door een semi-intellectueel die denkt, dat hij door geschiedenis boeken te lezen en daar over na te denken, een mening kan vormen over de immens veel grotere complexiteit van de wereld om zich heen. Dat terwijl het nieuws en de politiek toch geen enkele twijfel laat bestaan over de Waarheid. Ik distantieer me dan bij deze ook van mijn eigen geschreven tekst en ben zelfs bereid een verklaring te ondertekenen die dit onderschrijft.
Vergis u niet. Ik pas nog in mijn tijd.
Het is pas de volgende generatie, die de eerste generatie wordt sinds de grote oorlogen, die het niet zo goed gaat krijgen als de mijne.
VON SOLO
DICHTER, COLUMNIST, PERFORMER EN CINEAST
Check de actualiteiten van VON SOLO op www.vonsolo.nl
Lees ook de wekelijkse column van VON SOLO op www.POMgedichten.nl
 Leather look laarzen tot net onder de knie. Dito kort rokje tot halverwege haar bleke dijen. Beiden kleurloos zwart…’){kind=link}
