Max Lerou en Anke Labrie winnen de enige echte virtuele – en bij welk kunstwerk schreef u – of had ooit wel een tekst willen schrijven – trofee op pomgedichten.nl – Rik van Boeckel en Luk Paard zilver.

een moeilijke keuze deze week – ik zie het als twee tegen twee – twee keer gedichten in vlammende en uiteenspattende woordentaal naar aanleiding van een kunstwerk – rik van boeckel en luk paard – én – twee keer een doordringend beeldend dichterlijk vermogen geëtaleerd in een poëtische parel – die van anke labrie en die van max lerou – de laatste twee goud! van harte! de eerstgenoemde zilver ook van harte – alle inzenders dank jullie wel voor de inzendingen van hoog nivo.

een schilderachtig tafereel
 

in de gracht langs het wijk
een afgedreven kind
uit de kop van een oude meester
 
hij herkent het plastic
van de jaren vijftig
je houdt het schuin en het piept nog
 
ml

inderdaad een tafereel waar je niet meer omheen kunt kijken. met dichterlijke precisie het beeld geschilderd.

Ha Pom,
Mooi thema.
Weliswaar geen schilderij, maar ik dacht meteen aan het bezoek aan de Chapelle du Rosaire in Vence,
toen ik jaren geleden deze kapel bezocht. Het maakte diepe indruk op me.
Verder nog een fijn weekend gewenst.
Met hartelijke groet,
Anke

Chapelle du Rosaire


zijn penseel gedoopt in zonlicht
gaf die gloed aan al zijn kleuren
dat Matisse dat kon dat wist ik

hier in deze kapel word ik stil
hij zag het als zijn meesterwerk
voor mij is het meer een wonder

losgezongen van de aarde
dansen kleuren naar het licht
ontsnapt aan het glas-in-lood

brandschilderen is achterhaald
het was zijn vuur dat vlamde
het glas werd hier gematisseerd


anke labrie

we gaan mee in de droom die Anke Labrie ons voordroomt in de kapel die zij bezoekt – waarin Matisses licht loskomt van de aarde en opstijgt tot ver boven het hoofd van de dichter. de kosmos verlicht.

Hallo Pom
Hier mijn gedicht bij het kunstwerk dat onder het gedicht te zien is. Zal het ook apart mailen. Het kunstwerk ‘Stuck inside; again’ is van Sharon Welsh. 

Met dichterlijke groet 
Rik van Boeckel 


Ingedamd


Ingedamd aan de rand van het bestaan
geen traan verlaat zijn dappere grijns


geen binnenwereld weerspiegeld
een knipoog naar vrijheid ontluikt


het zicht verborgen achter vliezen van smart
strepen van ‘t hart hangen rond dag en nacht 


hij wil tralies breken met armen van ijzer 
gedachten wijzen naar denkbeeldige kracht


grimmig en slim kronkelend langs lippen
ze willen spreken met aandacht en strijd


weerbarstig zijn streven dat vlijtig gedijt
hij zal alles openbreken dat dwars ligt


de strepen zullen geen tralies meer zijn
lijnen uitzetten naar een hoopvolle tijd


nooit meer nooit meer roept hij verdwaasd
raast langs de opening voelt zich bevrijd. 


Rik van Boeckel

interessant is ook of de tekst het alleen af kan – de kracht die de kunstenaar in het kunstwerk legde weerspiegelt, verbeeldt. rik komt een end in de buurt. een krachtige tekst zeg ik als buitenstaander. de weg naar de vrijheid wordt hier ook in de taal opengebroken – het is alsof het kunstwerk uiteenspat in taal.
(de rockdichter): zondag dan mag’et es wat heftig… en terwij’et dorp de misgang doet schrijf ik en roep dat’et van de lust mag mense…van de lust oooh lust en ….inspired by the ART van sylvia reijbroek…en voor de zondagwedstrijd die geen wedstrijd is en toch zo pom wolls zondag nu

“ ik wil door jou bevare “ luk paard

word wakker jij
machtig rood
zo vurig

sleur me hart naar buite
gooi me om doorklief me
elk uur van elke dag
totdat’k jou smeek
me ziel verkoop

ik plooi me wel wil zelfs breke
haal mezelf neer zak weg

jouw lust wil’k drage
door merg en been
over de zeve zeeë
bevaar me
spoel met me aan
spreid me aan jouw zacht

leef mij in jouw zijn
verslind met mij de tijd

© luk paard (bij de prachtige schildering van sylvia reijbroek)

bij zo een gedicht heb je geen schilderij nodig – hoe was het spreekwoord ook al weer – bij zulke vrienden heb je geen vijand meer nodig haha. grapje. een kolfje naar de schrijvershand van luk paard deze opdracht – het van plezier en lust en leven uiteenspattend schrijfvermogen van deze dichter geeft aan het leven meer uitbundigheid dan welk schilderij dan ook.
  • Rik van Boeckel en ‘Stuck inside; again’ is van Sharon Welsh. 
  • Frans Terken en de boom
  • Cartouche en het ‘EigenWijze Kind’
  • Luk Paard en sylvia reijbroek
  • Anke Labrie en Matisse
  • Max Lerou en de schilderswijk
  • Rob Mientjes en Rene Daniëls

wie wint de enige echte virtuele – en bij welk kunstwerk schreef u – of had ooit wel een tekst willen schrijven – trofee op pomgedichten.nl – kortom wint de zondagochtendwedstrijd? de opdracht laat niets aan onduidelijkheid over – graag ontvangen we uw tekst en de afbeelding van het door uw tekst getroffen kunstwerk – u kent de regels: gedichten niet te lang svp tenzij noodzaak  – 20 regels is genoeg – insturen voor zondag 10 uur 30. stuur in op het u bekende gmail.com adres van pomgedichten@ – of benut de blauwe contact functie boven aan de pagina. of laat onder dit item een reactie achter -ik zorg er voor dat uw gedicht in het item wordt geplaatst. commentaar als altijd verzekerd.

Goedemiddag Pom,
Las het thema voor de weekend trofee, ben dit weekend even weg in het bos, dus maar ‘kunst’ gezocht in de omgeving hier, en daarbij geschreven. Stuur een foto erachteraan.
Mooi weekend,
Frans


Gezicht op standbeeld

Laat ik niet zuur kijken
naar deze keur aan oogopslag
van in zichzelf terug-
getrokken bedachtzame blikken
uit hout gesneden

hier uit zichzelf opgetrokken
sieren ze voluit de omgeving
een natuurlijk tegenwicht
tegen het blauw van de dag

standvastig geworteld
om de jaren te trotseren
wat hier staat staat langer
dan ik denk te leven

gezichten op de tijd
die ons is gegeven

© FT 12.04.2025

reflexie op leven en wat uiteindelijk van het leven overblijft. ten gronde gaat of geworteld is -wie van hout is gaat net iets langer mee. zou een filosoof kunnen beweren.
Beeld het ‘EigenWijze Kind’ van de voormalige Schoolbegeidingsdienst De Kempen, in 2013 geplaatst bij het gemeentehuis Dijk 15 te Eersel


Eigen wijs


Zie die hand, hoe open en ontvankelijk
– verstild de blik – de ene zich heffen
zich strekken, de andere heel perfect
gebogen ‘t been en tenen die almaar
hoger willen, onbevangen voorwaarts
dansend de ruimte tegemoet


ongezekerd, glas, steen en wolken
tot korrel-, druppelvorm ontleden
in schakering van een vogelkleed
met verve zich bedrinken aan
het strijken , het ver- schijnen
en het wassen van het licht


in voortgaand onbevangen honger
naar lafenis, hoe ‘t zingt zo zacht
bewogen bron van troost elke dag
een woord, een vleugelslag
voor het wonder-oog van dit 
EigenWijs Zonnewindekind


13-04-2025 / Gérard Vromen

ja een meer preciese beschrijving van Cartouche – ik wil bijna antwoorden op zijn beginvraag – ja we zien het Gérard. het gedicht had wat mij betreft iets eigenwijzer gemogen.
Dag Pom,

Deze geweldige kunstenaar uit het Eindhovense is het licht en donker waardig. Rene Daniëls met zijn kunstwerk ‘Twee i’s vechtend om een punt. Gaarne een gedicht voor deze bijzondere verschijning. 
Groet, Rob


Twee i’s vechtend om een punt


Gedenkwaardig
punten op een i
spits op spits gedreven


typisch Nederlands
het moet kloppen
rood wit blauw


taal boven kleur
hart buiten ziel
puntig het beleven


wat bedoelt ie nou
punt uitroepteken
zonder komma


rode zon rijst
boven torens
in oorlogszone


vlaggen in de war
geel wordt weggepoetst
door wit rood blauw


geen punt
behoort ons allen toe


Rob Mientjes

een associatief gedicht bij een werk van de eenvoud. zo bezien en zo gelezen krijg je als lezer zin om het kunstwerk te aanschouwen. fijne tekst.

Share This:

uit het archief van pomgedichten 1 – kwaakkwaak tuptup blablab gorfgorf – ik gorf toch van je?


zie hier de archiefkast van de site pomgedichten.nl – de bovenste ijzeren plank – met leuke dingetjes, met mooie dingetjes, met rellendingetjes, kruidige dingetjes – de kast weer eens geopend op zoek naar het gedicht Putten 19 : 44 van Pandorra – haar gedicht niet in de kast gevonden wel aangeleverd door haar dochter – maar wel gevonden andere bijzondere dingetjes. zoals deze een gedicht van mijn hand bij een schilderwerk van Jet Crielaard:

Share This:

HIJ DOET HET! Martin B en de donderdag op de pom – ’te laat gecast en te vroeg vergeten’

de donderdag op de pom is al sinds jaar en dag VONDERDAG – van en door Von Solo zijn columns – von solo heeft aangegeven dat enige rust gewenst is – is het niet wat MARTIN B – als jij enige tijd tweewekelijks de donderdag verrijkt met een gedicht van jouw hand. meneer wilde het wel in overweging nemen – vanochtend trof om 7 uur 57 mijn mailbox een echte b- zo trots ben ik u deze te presenteren:


Martin B
07:57


de mensen die ik heb gegoogled
bob lazar terrence mckenna edward snowden

de avond dat ik dacht
dat waarheid misschien ook gewoon
een hardnekkig virus was

ik zat in mijn boxershort
met een halve joint en een koude kippenbout
terwijl mckenna sprak over paddo’s
en de tijd die zichzelf opat

snowden zei dingen die ik al wist
maar niemand horen wilde
en lazar zweeg zoals alleen 
leugenaars en mystici dat kunnen

ik zocht verder
tot ik op mijn eigen naam belandde
niets gevonden 

behalve een vage foto van een ex
en de melding
deze pagina bestaat niet meer

en ik dacht
misschien was ik gewoon
een bijrol in mijn eigen complottheorie

te laat gecast
en te vroeg vergeten


Martin B

Share This:

zoektocht naar het gedicht ‘Putten 1944’ van Pandorra


gisteren is in 020 Fred Roeskestraat 91 afscheid genomen van mary kuijer – in een in en in trieste bijeenkomst – als dichter was zij voorheen bekend onder de naam PANDORRA – vandaag zal zij in stilte worden gecremeerd. met haar heengaan lijkt ze ook op ons aller internet heengegaan. nergens is nog iets te vinden van haar dichtwerk.

ik schreef gisteren over ons duo optreden in het verleden onder de naam PURE DOPE – haar legendarische gedicht ‘Putten 1944’ zal toch op de een of andere manier voor de poëzie moeten worden gevonden en bewaard. ik herinner me dat gedicht. en vandaag – op de VON SOLO donderdag – hij neemt even wat rust – terwijl Martin B een tweewekelijkse bijdrage aan de pom overweegt op de donderdag – vandaag nemen wij van hier de gelegenheid om in de pom archieven te duiken – én u op te roepen – als u ergens de beschikking heeft – over het gedicht PUTTEN 1944 dit te zenden aan het gmail.com adres van pomgedichten@ – u kent het adres.

het is zo lang geleden de optredens die ik met haar verzorgde. ik herinner haar optreden in haarlem – bij een door haar georganiseerd slamgebeuren tweemaandelijks in een haarlemse kroeg met als jury de dichter F. STARIK en poëzie-tycoon Henk van Zuiden en uw webmaster. ik herinner mij Antwerpen waar Frank haar met de auto bracht. Amersfoort, den Haag. ik herinner haar vooral nerveus voor een optreden en dan die absolute improvisatie doortastendheid tijdens een optreden. zij schudde poëzie uit haar mouw ook al trad zij in een T-shirtje op. het was PURE DOPE! op een gegeven moment vond ze het genoeg – verliet alles en iedereen in de wereld van de poëzie en ging haar eigen baan. hoe dan ook dat gedicht PUTTEN 1944 moet terug de poëzie in.

pw

Share This:

afscheid van PANDORRA (mary kuijer) vandaag – met woorden van afscheid door Max Lerou

Afscheid van Pandorra (1971-2025) …. van mij had je mogen blijven dat weet je wel – ik ben een uur gaan zitten met een boekje in mijn hand – een pen om je te schrijven – het was een zinloos uur…
ze gaf drie mooie mooie kinderen aan de wereld – voor mij heette ze pandorra haar optreednaam – we vormden een jaartje of wat een duo – pure dope genaamd – mary een ongekend wild talent dat geen boekje of papier nodig had bij optredens – een puur slamtalent avant le of la lettre. ik zal de aanblik van haar moeder bij de kist en het zo erg in en in trieste gezicht van haar zoon MIKE nooit meer vergeten. ik wens de dochters ook de familie heel veel sterkte bij zo een groot verlies. lieve pandorra ik adem nog en jij in mij niet minder.


Ach Pan…zo jong en nu al weg

schatgraven


dit donker is haar donker
ze gaat waar niemand
haar gadeslaat wanneer zij
schoppenaas tot gaten slaan verleidt

in wijn doordrenkte bodem
waar zelfs zout uit vissenoog
gelaten traan niets vermag tegen dit

driftig graven om wat komen gaat
teleurstelling te kuilen
liever geen vragen


maxlerou

Share This:

Mirjam Al bekent kleur – wit te zijn en langzaam groen te worden…

www.pomgedichten.nl heeft het exclusieve recht gekregen om 65 teksten van Miriam Al tweewekelijks op de woensdag te publiceren – dat gaan we doen! de teksten zijn door haar helaas overleden vriend Merik van der Torren nog net voor zijn dood uitgetypt en van een nummer voorzien én in een blauw mapje gedaan. vandaag tekst nummer 34 – dank je wel Merik – dank je wel Mirjam Al.

Share This:

Ien Verrips – er wordt op mij gewacht…


er wordt op mij gewacht
ze willen weten
de stoelen kraken ongeduld

ik hang mijn jas
vraag of er koffie is
de geur is oud, beducht

ze willen weten 
heb ik het meegebracht
de atmosfeer zucht zorg

mijn woord biedt geen soulaas
onrust door de ruiten
grommen de honden buiten
spelen de kinderen
dan het huilen


IEN VERRIPS




Share This:

Rob Mientjes – verboden toegang


Verboden toegang
 
Het is in een paar korte bewoordingen duidelijk gemaakt. Voor wie het niet kan vatten. Oude stenen zonder voeg wachten treurig op een metselaar. Het huis moet nog gebouwd. Voordat het door iemand anders gestolen wordt. Kalk slaat melkachtig uit. Een voorbode voor wie het huis gaat melken. De stenen kunnen niet wachten. Ze bouwen muren om de borden heen. Onkruid, niet gewassen, trekt potentiële kopers voorbarig over de streep. Daar waar ooit het gras groener was dan gras liggen nu de puinhopen van niet meer kunnen wonen. Niet meer willen wonen is niet aan de orde. De inboedel draagt iedereen stevig op de rug. Het hoofd gebukt als droeve ezels. Waar zijn alle bloemen gebleven? Ooit stonden ze in het raam. De stoep laat zich nooit meer vegen. Dramatisch door bommen en granaten kapot geslagen, rest nog maar een verlangen; dwars door oude stenen een nieuwe weg bewandelen. Vrij van blauwe borden en gevallen puin. Opdat recht van wonen, van vrije doorgang voor de eeuwigheid beklinken mag, straf en bevoegd.


Rob Mientjes

Share This:

pom wolff ikt


ikt
 
de kranten doen hun best
ze trachten nog wat
de tv is al verzwolgen
als het golft golft het
een en al joling
 
buurman wast zich schoon
daarna zijn auto
vrouw en kinderen eerst
dat is iets van vroeger
nu is het: ik zal overleven
 
ooit zei ik simon
asjeblieft niet zeggen
hoe het moet
daar is poëzie toch niet voor uitgevonden
hij was het niet met mij eens
 
nu zeggen ze niet meer hoe het moet
maar hoe het voelt
hoe het ik voelt
hoe het ik
ikt
 
pw
 

Share This:

Martin B wint de enige echte virtuele – vandaag naar Camperts regel -‘Je bent mijn liefste woord.’-  zondagochtendtrofee op pomgedichten.nl – Hannie Rouweler zilver – Vera vd Horst brons

Dank aan alle inzenders deze week – ‘Je bent mijn liefste woord. Je spreekt jezelf en maakt me mens, maakt me licht en zwaar en vederlicht: een mens en alle mensen.’ – Camperts woorden als inspiratie deze week. Max Lerou voegt er nog een grote bij. Heerlijke recalcitrantie – is dat een woord? – wint. de eremetalen naar Martin B GOUD! met heerlijke zelfspot zijn gedicht. van harte – de commentaren leest u onder de gedichten – Hannie Rouweler zilver – zij maakt van JA voorlopig maar even NEE- en brons is voor Vera vd Horst – niets is gaande schrijft zij, niets is aangeraakt. zo is dat, zo mot dat als de wereld om je hen in brand staat. Van Harte ook dames.

lievelingsbot


ik lag tussen lege blikken 
en een broek vol brandgaten 


te denken dat jij 
het misschien nog waard was


je kwam niet met nieuwe vloei 
niet met troost maar met de geur 
van je afwezigheid


je bent dat bot 
dat ik al tien keer heb uitgekotst 
en toch steeds weer in m’n bek steek 
omdat ik niks beters ken


je bent niet mooi 
niet lief niet vergevend


maar je kent m’n rotkop 
en spuugt me niet uit


dat is liefde 
denk ik


Martin B

ja zo is ‘een jij’ ook te bezien. zonder opsmuk, rechtvaardig haha, een jij beschreven zoals ze weinig worden beschreven in romantische verhaaltjes. een mooie typische b – om af te leren teveel van de liefde te gaan houden. en dat alles beschreven in dichterlijke termen van de liefde.
en dat het maar niet tot botbreuken mag leiden.
Jij bent mijn liefste woord:
NEE



Ik zeg het nog maar eens weer
nee
en nogmaals nee en als een meisje
of dichter dat bedoelt
dan is het zo!


Ik zeg dus nee
tegen alles wat jij bedoelt en zegt
en ook tegen de onzalige wankele plannen die je hebt.


Het is nee
en het blijft nee.


Voor nu, morgen, overmorgen.


Hannie Rouweler
(Leusden)

haha duidelijke taal uit Leusden – leuk dat Hannie mee doet met de wedstrijd – recalcitrant daar blijkbaar de trend. we kunnen zo de slam in – JA! – NEE! en als een meisje nee zegt bedoelt ze ook nee, en als dat meisje ook nog dichter is dan is het twee keer nee! ook al is twee keer links rechts. laat ik het zo zeggen als Hannie het uit maakt dan is het goed uit. leuk gedicht.


Goedenmorgen, was wel even lekker dat weer, nu ik nog, haha.
Liefs Vtje x

Het regent nog steeds

Regen van het miezerige soort,
daarvoor was ik á la minuut
doorweekt, maar ik ben doorgelopen
tot het bijna over was
er is niets gaande

Jij liet het regenen, zoals je: ook
de zon liet schijnen, die me verbrandde
de wind met mn haar liet spelen
en alle nachten volle maan
er is niets aangeraakt

Vera van der Horst

ja hoor deze mag er zijn – een donkere situatie schets en dan staat toch ineens alles in vuur en vlam. en hoe graag de lezer ook mee wil doen – de dichter staat het niet toe in de slotregels van de strofen.
  • Max Lerou – tijd voor diepgang
  • Martin B – in termen van de liefde
  • Hannie Rouweler – Nee
  • Cartouche – Jij
  • Anke Labrie – een man van woorden
  • Vera van der Horst – zoals je
  • Frans Terken – elke dag jij
  • Rik van Boeckel – voor het liefste woord 
  • Luk Paard – jou noem’k lentedroom
  • Rob Mientjes – om samen te verdwijnen
wie wint de enige echte virtuele – vandaag naar Camperts regel -‘Je bent mijn liefste woord.’-  zondagochtendtrofee op pomgedichten.nl?
in dit soort tijden moeten we de inspiratie maar halen bij de grote dichters – of drinkers of uit u zelf – de regels van Campert als inspiratie op de pom deze week: ‘Je bent mijn liefste woord. Je spreekt jezelf en maakt me mens, maakt me licht en zwaar en vederlicht: een mens en alle mensen.’ u kent de regels: gedichten niet te lang svp tenzij noodzaak  – 20 regels is genoeg – insturen voor zondag 10 uur 30. stuur in op het u bekende gmail.com adres van pomgedichten@ – of benut de blauwe contact functie boven aan de pagina. of laat onder dit item een reactie achter -ik zorg er voor dat uw gedicht in het item wordt geplaatst. commentaar als altijd verzekerd.

JA

had ik dit land verlaten
als ik van haar bestaan
geweten had
het gaat per uur nu
harder jij
wat is dat toch

ik zoek een mens van mens gemaakt
die mij de bodem
uit de hel laat schreeuwen
en die dan nog
ja dan nog naast me ligt

en als mond van tederhout
zou ik wijken voor je woorden
zou ik ?
misschien is ja
het mooiste woord


pom wolff


op de valreep, nu ja valreep we zijn nog een uur voor de deadline, dalen we af met die andere meester
 
 
afdaling met gerrit
 
eenmaal in de kist is er nog genoeg
tijd voor diepgang sprak hij
zo mag ik graag zeggen
waar het op staat
 
pikkie noga en groenzoeter
de voosbinkies van nette
meijer verdelen de zachte
als piemelbrie over een besmetbak
 
ik sla liever harde woorden op
het aambeeld van miesponem
en oetekwa de moker voor
pannelap en zomerplaag
 
ml

ha die max – dank voor de bijdrage op de valreep aan de pom. de groten zorgen altijd voor diepgang – zoals het leven zich ontvouwt zo zullen de dichters schrijven en leven.



Jij


zoals je daar zat
aan de tafel, geen gezicht
het hoofd in de schaduw
de pen in je rechterhand
gebogen boven een blank vel


de frons op je voorhoofd
een vinger op de lippen
zoekende naar dat ene
onbestorvene


recht voor mij
in een flits de hemel-
zon die over je aangezicht
en mij -niet meer mezelf
vuur en vlam streek


zinnebeeld van een
woord dat mij voor ogen
ons de mond blijft branden
een mens een moord-


vrouw als jij


05-04-2025 / Cartouche

heel apart gedicht – met kleine leesvertragingen is de dichter uiteindelijk aangekomen waar en bij wie hij wilde zijn. bij haar. – ‘een mens een moord’.. dat lees je niet vaak – en die ‘hemel’ – ‘zon’ schijnt ook niet ieders kamer in. de dubbelheid van ‘geen gezicht’ is een prachtige vondst. hier hebben we weer een van Cartouche’ magische ongrijpbare gedichten. en gelukkig gewoon in de mail opgestuurd zodat al het wit goed staat afgedrukt tussen deze enerverende strofen.
 

thuis

een man van woorden 
ben je nooit geweest 
je ogen spraken meer 
dan je ooit zeggen kon

je armen om me heen
bouwden een huis 
een stevig veilig huis 
ook zonder woorden

uiteindelijk noemden we het
thuis 
het allermooiste woord

anke labrie
05-04-2025

campert benoemt het als het mooiste woord – anke draait het gegeven om. Camperts JIJ – maakt me mens, maakt me licht en zwaar… – die hij behoeft niet veel woorden om voor altijd die JIJ te zijn. er hoeven geen woorden bij zeg maar.



Goedemorgen Pom,
Dank om weer een stil te staan bij de woorden van Campert, dat maakt de dag meteen mooi.
Weekendgroet, zonnige dagen nog!
Frans



Elke dag jij

Dat het elke dag jij is
om het met een woord te zeggen
meer heb ik niet nodig

hoe jij me heel maakt
als er iets stuk valt ben jij de lijm
zoals je ongebroken naast me staat

in alle donker licht jij louterend op
geen hand voor ogen of je grijpt
me vast en laat niet los

levendig als lente ben jij
bloesem bloeiend in de bomen
zon voor de mensen om je heen

© FT 05.04.2025

kortom een eerbetoon aan de rots in de branding naast de dichter, naast de ik in het gedicht –
hoe heel te worden? de keuze voor zo iemand om je heen. mooie lieve woorden. een dankjewel.

Het woord van waarheid en geluk

De liefdevolle tijd van het woord 
laat gedachten langzaam los
zowel in de stad als in het bos 

de poëzie der stilte weerspiegelt zich
van binnen naar buiten 
via het geluid van woorden 
is ritmisch onder de muziek geplaatst
met stemmen van deze hoofden praten

woorden zijn akkoorden van overtuiging
sluipen naar binnen in zinnen
over de waardevolle tijd van vrede
de reden voor antiracistische vrijheid 

overdag wordt de stilte doorbroken 
door de hartstocht voor het liefste woord 
van waarheid en geluk. 


Rik van Boeckel 
5 april 2025

een analyse van hoe de woorden gaan en zich verhouden tot de tijd, de vrede, de waarheid en het geluk verwacht je niet op de zondagochtend. bij de dichter van Boeckel weet je het maar nooit waar de woorden heen gaan – in op gaan – het eindresultaat mag er zijn en is hoop vol. een gedicht voor de vrede.
zo…zondag en dus de wedstrijd ter pom wolff die geen wedstrijd is en toch’n zondag blijft…ik schrijf as in’n lentedroom…dat dit’n woord is om van te houde

“ lentedroom”

hoe huid zich door zon
en lentegeure
asof’r zovele vlinders
zachtdartel
en ik
aan je kriebelbuik
met tedere vingers

bloesem
en bestuive
‘n alles bloeie laat
in zachte klanke gedrage
we ligge
ergens
op’n zucht

we blaze vlinders en kusse
de dag onder ons door
late onze drome wolke
jou noem’k lentedroom

© luk paard

nodig LUK PAARD maar uit voor de lentekriebelsweek op de scholen – en de lente kan beginnen – alle dromen wolken – haha – wat een heerlijke onstuimigheid – en ga maar liggen op een zucht – een prachtig beeld – bij deze dichter lig je met comfort – een heerlijk lentegedicht – zo hoort de lente te beginnen.
Goedenavond Pom
Vanuit de tuin het liefste woord gefloten.
Vurrukkeluk zogezegd.



Liefste woordenwissel


Blinkend in de zon
op de hoogste tak
borst vooruit
zoek ik contact


bomen verder
goede verstaander
fluit me terug
vanwege liefste woord


we zijn er nog niet uit
de jouwe of de mijne
hoe hoog hoe laag
het hoogste woord


snavel dicht zon onder
over naar het liefste woord
vurrukkeluk stuk
staarten echt omhoog


ik doe jouw boom
jij de mijne
om samen te verdwijnen
in ons liefste woord

Rob Mientjes

ik zeg het bij de mientjes in de tuin in brabant is het één vogelparadijs – de dichter in de tuin – de vogels om hem heen – ik zeg doe er een wit wijntje bij en noemen we vrij naar de mensen van PROMENADE brabant het nieuwe zuid frankrijk. ik geef toe ‘noord frankrijk is het nieuwe zuid frankrijk’ is leuker. maar toch.

Share This: