Merik van der Torren – “Er is een kindeke geboren op aard'”, die vreugde is geluk en licht en een geestverruimende appeltaart..


Hoi Pom ,
  Voor de Kerstdagen dit Kerstgedicht. Het is vaker geplaatst op pomgedichten, maar kan altijd met Kerst. Fijne dagen en groet, Merik



Kerst

Bonte draken flemen in je nek
en de Kerstman, mot in zijn witte baard.
Ze vlammen vervaarlijk uit hun bek,
“O, denneboom.” Jingle bells” bij de haard.

De Kerstman, mot in zijn witte baard,
zingt “Vrede op aarde” in oorlogsgeweld
en “O, denneboom”, “Jingle bells” bij de haard
en Maria heeft sneeuwklokjes voorspeld.

zingt “Vrede op aarde” in oorlogsgeweld,
en “er is een kindeke geboren op aard.'”
Maria heeft sneeuwklokjes voorspeld
en een geestverruimende appeltaart.

“Er is een kindeke geboren op aard'”,
die vreugde is geluk en licht
en een geestverruimende appeltaart
een grote gedachte zonder gewicht.

Vreugde is het, geluk en licht,
bonte draken flemen in je nek,
los gaat de gedachte zonder gewicht,
ze vlammen vervaarlijk uit hun bek.


Merik van der Torren

Share This:

Ditmars dinsdag – Ditmar Bakker: “Hoe je mensen vertelt dat je miljonair bent zonder irritatie op te wekken…”


Hoe je mensen vertelt dat je miljonair bent zonder irritatie op te wekken

1. Pardon, maar wist u dat ik een miljonair ben? Want dat ben ik. Mooie rolstoel, klootzak.

2. Ach, heeft u deze portemonnee laten vallen? Oh, nee, die heb ik laten vallen. Waarschijnlijk omdat ‘ie zo tjokvol geld zit. *Zucht* Goed voor miljoenen euro’s, zelfs. Kom terug of ik huur iemand in om je om te leggen.

3. Oh, wat een schattige baby. Thuis heb ik ook een baby, maar dan helemaal van honderdeurobiljetten gemaakt. Waarom houdt Jezus toch zoveel van mij? Is het omdat ik een miljonair ben?

4. Wat een heerlijk weer is het toch. Ik ben dol op regen. Waar ik ook dol op ben, is het uitnodigen van groepen weeskinderen bij mij thuis en ze vertellen dat ik ze ga adopteren. Aan het eind van de dag schaar ik ze dan rondom mij en nadat ik even gepauzeerd heb om aan mijn pijp te lurken, zeg ik: “Grapje, eikels.” Ik ben een miljonair.

5. Weet jij hoe een miljoen euro eruit ziet? Waarschijnlijk niet, want je bent blind. Ik heb een verhouding met je vrouw.

Ditmar Bakker

Share This:

pais en vree met kerstmis – met joop komen (rip), jako fennek en met henk van zuiden – kerstgroet aan anne hardeman en familie

een kerstgroet aan de lezer, de foto van babs witteman. zo zit ik ongeveer wel. klopt. de kerstgroet met een paar mensen die het leven mooi maken- om te beginnen met henk van zuiden – een groet van hem van een paar jaar geleden nog altijd actueel. henk leeft zoals ie schrijft. een hoog zuiverheidsgehalte. voor mij mogen 2 oudgedienden nooit ontbreken rond de kerstdagen. een dooie en een levende. de tragiek rond de dood van joop komen verlaat mij niet zoals joop komen mij ook nooit heeft verlaten. na zijn dood verkoos de zoon die hem
verzorgde door zelfdoding de dood. hij heeft de dood van zijn vader afgewacht. och wat een heerlijke man was joop, wat een heerlijke dichter, wat een heerlijke verhalenschrijver, wat een eerlijke amsterdammer ook. hieronder een gedicht van zijn hand. en één van de hand van jako fennek. de man uit zwitserland die zo lief en ook zo heerlijk vilein kan zijn. maar altijd met zelfspot en met een glimlach. wat houd ik van die mensen. en ik houd van anne hardeman. onze strenge zeeuwse oma. ik verheug me op eerste kerstdag. dan is ze benieuwd wat mijn dochters ons (annemarie en mij) hier in 020 voorschotelen. morgen is het andersom en schotelt vader zijn dochters voor. ik zal anne via FB berichten.
Henk van Zuiden


Ik weet, vaak doe ik je verdriet
woorden niet altijd goed gekozen,
dank met de drank en nooit met rozen,
een klankbord om mijn gram te lozen,
maar lieveling, verlaat me niet.

Nooit eens een ridder, steeds bandiet.
Mijn handen losser dan mijn kozen,
mijn jaloezie als ‘k jou zie blozen,
de lekke boot die jij moet hozen,
maar lieveling, verlaat me niet.

Ik weet, je vindt mij hypocriet
als soms mijn spijt wil bovenkomen,
mijn krokodillentranen stromen,
maar lieveling, verlaat me niet.

Toch zal het nog een keer gebeuren
dat je mij onder de trein zal pleuren.
Maar mocht je ooit dat plan beramen
ik zweer ’t je, dan gaan we samen!


Joop Komen



voorbedacht

ik zou haar kunnen zeggen
dat er een merel dood op de rails ligt
ontzet zal ze zich over de rand
van het perron buigen
naar veren zoeken
het beest in gedachten horen kwelen
zo indachtig
dat haar het fluiten van de trein ontgaat
ik hoef haar dan niet eens te duwen


jako fennek

Share This:

Karin Beumkes met de kerst in love

Lieve Pom


Hier heb je het maandaggedichtje.



Liefdesgedichtje

Het koren bloeit zonder een leugen voort
langs schaduwrijke torens wil ik vogelen.

Zou ik verloren zijn dan heb ik nog een tehuis
onder jouw vleugels vind ik altijd de beschutting, zeg.

Mogen we muggen vangen brengen wij hen buiten
Als stofjes kunnen steken liefste,

deel dan vanavond onze eerste kus.
 
Muziek: Sigrid – Home to you https://youtu.be/fvUmrVnqLV0


Een prachtige kerst en ‘een aangenaam maal met spekjes. Kent u die uitdrukking, dames en heren?’ Al mijn liefs


Karin

Share This:

toen we reve nog hadden – de 2019 versie


toen we reve nog hadden – de 2019 versie

hoefden we dagelijks niet te wenen
het leven was ondraaglijk
en zonder meer uitzichtloos
 
natuurlijk we leden pijnen
vreesden in elk kind de dood
maar reve was de liefde en ons tot grote troost
 
(naast groot acteur en een geboren idioot
liefde let nu eenmaal nooit op kleinigheden) –
toch veel erger nog is het heden

zij – die wij in 2019 zo vurig een vredig sterven wensen
blijven maar onder ons: de boeren – mensen
zeggen sommigen: het boert en boert maar voort
 
 
pom wolff

Share This:

Ingeborg Müller: “Mediterrane herfst” – opening expo in Pulchri Studio Den Haag – uitgave Max Lerou special – overrompeling in eenvoud en kracht



Soms is het niet mogelijk om een gelegenheid onbeschreven voorbij te laten gaan, onbeschreven op te laten gaan in de tijd. Den haag, gisteren, Lange Voorhout, Pulchri Studio, opening expositie van Ingeborg Müller: “Mediterrane herfst”. Volle zaal, openingstoespraak door levenspartner en dichter Max Lerou. Prachtig werk. tot zover de feiten.
maar wat een lief en prachtig mens is Ingeborg en wat een heerlijk en stralend geluk las ik gisteren op de gezichten van Ingeborg en Max daar op het megalomaan versierde en  door een kerstmarkt  bijna ontoegankelijke  Lange Voorhout. En wat een verademing is het dan om het kersttumult achter je te kunnen laten bij het naar binnengaan van de Pulchri Studio, dat prachtige gebouw om vervolgens die lieve mensen Max&Ingeborg te mogen omarmen en te mogen feliciteren met zoveel schoonheid.
wat een lieve mensen Ingeborg&Max, overrompelend in eenvoud en kracht. en zie op de foto hoe Ingeborg de dichter Max Lerou heeft vereeuwigd – het werk dat is opgenomen in de tentoonstelling die gisteren werd geopend en is te bezoeken vanaf gisteren. eigenlijk bezocht ik gisteren niet meer de gewone wereld maar bevond ik mij in een poëtisch sprookje – opgezogen door de prachtwerken van Ingeborg om nu weer te ontwaken in mijn 020 – maar dan rijker dan ooit tevoren. dank jullie wel Max&Ingeborg. Max voor de special – de bundel poëzie – uitgereikt bij de toespraak – Ingeborg voor de ontmoeting en de omarming in de eerste plaats en de werken – zo vreselijk van genoten.

Share This:

en daar was ze het nou eens helemaal mee eens

uw webmaster las gisterenavond in een eethuis aan de prinsengracht te 020 het gisterenmiddag geschreven geluksgedichtje voor. commentaar van de voorheen volkskrantfilmrecencente linthorst: én daar ben ik het nou eens helemaal mee eens..!

toch weer
 
ik ga er ook maar eens voor zitten
om over geluk te schrijven
ik ben het niet gewend
 
je hebt van die plaatjes en spreekwoorden
dan hebben ze het voor je uitgezocht
denken ze
 
maar misschien is geluk wel
dat het je – alleen heel even – gelukt is
om gelukkig te zijn
 
pom wolff




Share This:

B in the house – moet je eens kijken hoe ze loopt…

Opvallend

Moet je eens kijken hoe ze loopt.
Ongelooflijk mooi gewoon. Ik droom
vandaag niet over de liefde, maar over
hoe ik dood zal gaan. Zij draait zich
nog een keer om. Ik hoor haar denken –
waarom staart die jongen toch zo
lang in de zon?

Ik zou echt niet weten waarom
de wolken morgen overdrijven.
Soms lijkt het net alsof de aarde
niet meer dan een druppel is
en dat zij – onverstoorbaar –
als een heel oude maan schijnt
met een bijster jong gezicht.


Martin B
geboren in Hoogezand, 1979

Share This:

een gelukkig zijn met Lisan Lauvenberg


Winter – Vuren – Licht

Ik dacht dat geluk niet bestond
dat anderen het faken goed geleerd
en ik verkeerde signalen
uitzond en ontvangen
niet mijn sterkste kant was.

Dat over vuur lopen
echt niet helpt bij een gebroken
levenslijn en de verwachtingen
klein en bescheiden moeten zijn.

En dat je dan een leven hebt
dat lijkt op die van de anderen
en dat ik die ander wilde zijn.

Met hete voeten sta ik nu
aan de andere kant van de lijn
stomweg, heet en gelukkig te zijn.

©Lisan Lauvenberg
22 december 2013



Als de stilte in de stad


Laten we dan maar
eens gelukkig zijn
zonder voorbehoud en twijfel
Een geile nacht meer of minder
maakt dan niet meer uit

 
de stad paart en danst
met lichtgroen waas
langs grachten en parken

alles komt samen

samen in vrede
met wat was, komt

en nooit zal zijn.

©lisan Lauvenberg

 
 
 


toch weer
 
ik ga er ook maar eens voor zitten
om over geluk te schrijven
ik ben het niet gewend
 
je hebt van die plaatjes en spreekwoorden
dan hebben ze het voor je uitgezocht
denken ze
 
maar misschien is geluk wel
dat het je – alleen heel even – gelukt is
om gelukkig te zijn

 
pom wolff

Share This:

Rik van Boeckel met een In memoriam dichter, schrijver, aucteur en muzikant Jules Deelder

Share This: