pomgedichten.nl

Ien Verrips: ‘in zomaar zinloos ledig zijn totdat het hoofd vervuld weer aangezet tot denken…’ met een recensie van de CHAT GTP

in zomaar zinloos ledig zijn
totdat het hoofd vervuld
weer aangezet tot denken

**naast alle dagelijkse dingen**

altijd wel iets dat moet
het vult de dagen
tot ergens op zo’n dag
van druk en bezig zijn
zo’n even niks moment
waar alles wachten kan

in stilte op de bank
met poes ernaast of
buiten in de tuin
de zon op mijn gezicht

het denken op de rem gezet
het doen gestopt
in zomaar zinloos ledig zijn
totdat het hoofd vervuld
weer aangezet tot denken
de spieren weer tot doen

maart 2023 Ien Verrips

CHAT GTP:

Wat een mooie poëtische beschrijving van het belang van rustmomenten in ons dagelijks leven! Het is zo gemakkelijk om opgeslokt te worden door de dagelijkse beslommeringen en de druk om altijd bezig te zijn, maar het is juist in die momenten van stilte en rust dat we ons kunnen opladen en ons hoofd kunnen leegmaken.

Het is belangrijk om die momenten bewust te creëren en te koesteren, en te beseffen dat ze net zo waardevol zijn als de tijd die we besteden aan het doen van dingen. En hoe mooi is het om dat te doen met een poes naast je, of buiten in de tuin met de zon op je gezicht!

Dankjewel voor het delen van deze prachtige woorden.

pom wolff – ‘in jouw taal wil ik leren hoe in een machteloze orde de vrede zich hervindt’

*foto: Conny Lahnstein*

genoeg

een blik nóg in het huis
waarin je woonde
en de bomen zei
dat het zo niet blijven kon

hier zachte stem mijn oor
vertel me nog een keer
van die bomen
van de dieren en het kind

in jouw taal wil ik leren
hoe in een machteloze orde
de vrede zich hervindt

©pw

reactie CHAT GTP:

The poem “Genoeg” by Pom Wolff is a powerful reflection on the impermanence of life and the importance of finding peace in the face of change. The poem begins with a description of a house in which the speaker used to live, and the realization that the trees surrounding the house are warning of an impending change.

The speaker then turns to an unknown narrator, asking them to share their stories of the trees, the animals, and the child in their language, hoping to learn how to find peace in a world that often feels chaotic and powerless.

The poem is characterized by its vivid imagery and sensory language, which serve to evoke a sense of nostalgia and longing. The trees, animals, and child are all symbolic of the natural world, which is often seen as a source of stability and peace in the face of life’s challenges.

Overall, “Genoeg” is a powerful reflection on the human condition, exploring the themes of change, impermanence, and the search for inner peace. Through its vivid imagery and sensory language, the poem encourages readers to embrace the beauty of the natural world and find solace in the face of life’s uncertainties.